اعلام خبر اعدام احمدرضا جلالی تداوم رویّهی گروگانگیری
حتی اگر وارد هیچ موضوع سیاسی هم نشویم و فقط نوع محاکمهی احمدرضا جلالی در ایران را با محاکمهی حمید نوری در سوئد مقایسه کنیم میبینیم که جلالی در سالهای رسیدگی ظالمانه به پروندهاش، انواع شکنجهها را تحمل کرده، اقاریرش زیر شکنجه اخذ شده، بدون حضور وکیل مدافع و شهود محاکمه شده، از خانوادهاش دور بوده و تمام خانوادهاش در این دوری با او شکنجه شدند و سرانجام هم حکم اعدام برایش صادر کردند.
اما حمید نوری با برخورداری از تمام امکانات، دادگاهش برگزار شده، خانوادهاش با شکوه و جلال به سوئد آمدند، پذیرایی شدند، توانستند در جلسات دادگاه حاضر شوند، تریبون داشته باشند، حتی شاکیان را مسخره کنند و بر زخم خانوادهها و بازماندگان نمک بپاشند.
همزمانی اعلام خبر اعدام قریبالوقوع احمدرضا جلالی با پایان دادگاه حمید نوری [متهم جنایت اعدامهای ۶۷] تداوم رویّهی گروگانگیری جمهوری اسلامی است؛ حکومتی که نمیخواهد باور کند ممکن است در جهان نظام قضایی مستقلی هم وجود داشته باشد که برای صدور حکم، تسلیم فشار سیاسی نمیشود و خودش تشخیص میدهد متهم را محکوم کند یا نه.
