جنبش معلمان؛ و پرسشگری، مطالبهگری، حقخواهی نسل آینده
با تسلیت جانباختن شیرین ابوعاقله به همه اهالی رسانه و اظهار نگرانی نسبت به جان همه زندانیان اعتصابی از جمله سرمایه ملیمان دکتر فرهاد میثمی.
از همه معلمان خواهش میکنیم همکاران معترضشان را در محاصرهای که حکومت در پیش گرفته، تنها نگذارند. موفقیت آنها موفقیت همه شما و به نفع شماست و به نفع همه جامعه مدنی و سیاسی ایران.
حکومت به دنبال ناکار کردن صندوق رای و خانه نشین کردن بسیاری از فعالان سیاسی؛ میخواهد این تجربه جدید (حضور معلمان در خیابان) را هم ناکار و جامعه را مایوس کند. در حالی که خواستههای آنها کاملا قانونی است.
حکومت برای محاصره معلمان معترض هر کاری از دستش برآمده کرده است: موازی سازی تشکیلاتی، اختلاف افکنی، مسدود سازی مسیرهای تجمع، ارعاب و بازداشت افراد، تخریب اجتماعی(اینها فقط ۹ ماه از سال را کار میکنند، سنگ خودشان را به سینه میزنند، کلاسها را بیمعلم گذاشتهاند و…)، تهدید به اخراج، پرونده و پاپوشسازی سیاسی؛ و گام بعدی هم سرکوب خواهد بود.
رمز پایداری جنبش معلمان: خواسته زیستی و معیشتی، سازمانیابی نسبی و تصمیمگیری جمعی، جایگزینی لایهها و تصمیم گیرندگان جدید، رهبران مقاوم، دقت در عدم خشونت، مرزبندی بین حرکت صنفی و سیاسی (در حالی که شاید تک تکشان نظرات سیاسی خاص خودشان را داشته باشند) و… .
هراس حکومت از: هر کار جمعی (حتی جمعیت امام علی)، هر نوع حضور خیابانی، هر اعتراض منجر به نتیجه (که ممکن است مورد تقلید قرار بگیرد) و…
پاشنه آشیل حکومت: شعار عدالت (که خودش داده و حالا وبال گردنش شده)، حرمت معلم در فرهنگ ایرانی و…
نیروهای سیاسی توجه کنند جنبش معلمان نه بدیل آنها بلکه همسو با آنها هستند. جنبش معلمان اینک دارد جامعه مدنی و سیاسی ایران را هم در مقابل حکومت سانسور و سرکوب و غارت نمایندگی میکند.
معلمان اگر انرژی بگیرند نسل آینده پرسشگر، مطالبهگر، حقخواه و مقاوم تربیت خواهد شد.
گفتگوی رضا علیجانی با ایران اینترنشنال:
تلگرام نویسنده
