چگونه در شرایط سرکوب، تلاش‌های مدنی و صنفی را متوقف نکنیم؟

راهکارهایی برای رویارویی با تخریب چهره فعالان مدنی-صنفی

چند سال است جامعه مدنی و سازمان‌های آن اعم از سازمان‌های مدنی، صنفی و کارگری که مستقل از حاکمیت فعالیت می‌کنند از سوی حاکمیت تخریب می‌شوند.

تلاش‌هایی به صورت هدفمند مانع کار کنشگران می‌شود و تلاش بر این است که افکار عمومی را با روایت‌های دروغ نسبت به حقیقت کار فعالان مدنی و صنفی، منحرف و بدبین کنند.

کنشگران مدنی و صنفی اغلب با اتهاماتی چون «عامل خارجی»، «ضد نظام»، «ضد امنیت ملی» و «ضد ارزش‌های جامعه» سرکوب می‌شوند، تا سرکوب، مشروعیت پیدا کند و چنین رویه‌ای روایت غالب شود.

رویارویی با این همه فشار برای تخریب چهره فعالان ساده نیست ولی راهکارهایی هست که فعالان می‌توانند با آن‌ها بر سرکوب و روایت غالب چیره شوند.

در شرایط فشار و سرکوب، تمرین و گفتگوی مداوم کنشگران مدنی و صنفی برای انتخاب واژه‌های درست می‌تواند به تغییر روایت بینجامد.

راهکارهای «توماس کومبز» و «کریزنا گومز» را از این‌جا بخوانید:

آن‌ها چارچوب‌های مفیدی برای ایجاد روایتی مثبت و آینده‌نگر ارائه داده‌اند.

برگرفته کانال داوطلب