تعداد زنان سرپرست خانوار در ایران به ویژه در مناطق محروم در حال افزایش است؛ موضوعی که هر بار از سوی مسئولان دولتی نادیده گرفته میشود.
زنان سرپرست خانوار از آسیبپذیرترین اقشار جامعه هستند. آنها اغلب از هیچگونه حمایت نهادهای دولتی برخوردار نیستند و در معرض انواع خشونت و سوء استفادههای پیدا و پنهان قرار دارند.
زنان سرپرست خانوار در نبود امنیت شغلی در مشاغل سخت و کارگاههای کوچک بدون دریافت حق بیمه و با دستمزدهای بسیار ناچیز مجبور به انجام کارهای طاقتفرسا میشوند.
از دست دادن مشاغل و کسبوکارهای حداقلی، مواجه شدند؛ موضوعی که در نبود حمایتهای دولتی بیش از پیش معیشت و ادامه زیست را برای زنان سرپرست خانوار که به عنوان نیروی کار ارزان قیمت به کار گرفته میشوند، دشوارتر کرده است.
▫️بر اساس آمارهای رسمی از سال ۱۳۹۰ و در بازه زمانی هشت ساله شمار زنان سرپرست خانوار در ایران ۲۷ درصد رشد یافته و بیشترین درصد مربوط به استان سیستان و بلوچستان است.
گزارشهای میدانی نشان میدهد در شرایطی که بسیاری از زنان از جمله زنان سرپرست خانوار خانهنشین شده و در معرض بیکاری دائم و فقر قرار دارند، بهدلیل محدود بودن به مشاغلی از جمله مشاغل خانگی، دست فروشی و کارگری، حمایتهای متمرکز دولت بر گروههای شغلی بزرگتر را دریافت نمیکنند.
ابراهیم رئیسی پیشتر ادعا کرده بود که دولت او مشکلات مربوط به مسأله بیمه زنان سرپرست خانوار، اشتغال و مسکن را حل خواهد کرد، اما با این وجود تاکنون هیچ کدام از این وعدهها نه تنها عملی نشدهاند، که زنان سرپرست خانوار در دسترسی به بازار کار همواره تحت تبعیضهای گسترده قرار گرفتهاند و به نظر میرسد نقش آنها به عنوان نانآور خانه نیز از سوی نهادهای رسمی به رسمیت شناخته نمیشود.
کانال جامعه شناسی زن روز
