ناامید نشویم چون آینده روشن است .
حاکمیت، جبهه های ایدئولوژیکش را باخته. شکست مدل جمهوری اسلامی روند سکولاریزاسیون را در ایران تسریع کرده و ما در یک سیر تاریخی ویژه هستیم که سویه های امیدش آنقدر پررنگ است که هیچگاه نفهمیدم چرا اینقدر فعالان سیاسی ما افسرده هستند. شکستهای سیاسی ظاهر ماجرا هستند؛ بطن ماجرا انرژی های متکثری است که در جامعه پخش شده. انرژی های متکثر ساخت سیاسی را دیر یا زود تحت تاثیر قرار میدهد و سرکوب تنها مانع تاخیری در این تغییرات است.
ساخت سیاسی ضد تکثر جامعه ایران قدرتمند است امکانات دارد پول پخش میکند و سازماندهی میکند اما رقیب قدرتمندی هم دارد. جامعه شبکه ای سلطه گریز که هر بار به نحوی ساختار سلطه را تحت تاثیر قرار میدهد. فرسودگی ساختار سرکوب نتیجه شبکه ای شدن جامعه ایران است. جامعه مدنی غیررسمی به ویژه از سال هشتاد و هشت تقویت شده. مقاومت من در برابر ایده های فروپاشی قریب الوقوع نشات گرفته از همین جامعه شبکه ای است. برای همین علاوه بر اینکه ایرانی ها هویت ملی چسبناکی دارند نیروهای مقاومت ضد سلطه فعال هستند.
آن قهرمان گرایی دموکراتیکی که متاثر از آرنت در جامعه ایران میبینم در برابر حاکمیت تخریبگر مقاومت میکند. سلطه ادامه دارد مقاومت هم ادامه دارد. مقاومت فقط در خیابانها نیست در عرصه عمومی شبکه ای و موزاییکی منتشر شده. ناامید نشویم چون آینده روشن است.
