جوان ما و جوان آنها؛ دلنوشته ای از طرف خانواده مختار احمدی که در تاریخ ۹ مهر، با گلوله های نیروهای امنیتی په قتل رسید

ما مردمی هستیم که به این جمله باور داریم باید در شادی و شیون با هم باشیم. اگرچه آنقدر سرمایه دار نبودیم که به شادی ها دعوتمان کنند ولی به مراسم تعزیه و شیون می رفتیم آنجا دعوتی نبود خودمان می رفتیم به جبران خوبی های مردم اعتقاد داریم.

دیشب که مهمانانمان برای صبوری ما گفتند امروز همه مردم ایران با شما همدرد هستند و الان هم خانمی از همشریان مریوان در تهران مانند عزیز شما مختار احمدی در تهران شهید شدند و خیلی از مردم فشار اوردند که مراسم خاکسپاری با میل و نظر نیروهای اطلاعاتی برگزار نشود. این تسکین دادن دردم را بیشتر کرد و زخم را تازه کرد.

اولا همه آنها که کشته می شوند برایم مختار هستند ولی چرا آن مردمی که شهرت دارند به همبستگی چرا آن شب سیاه به یاری ما نیامدند؟ کجا بودند؟
بارها از خودم پرسیدم همه آن کسانی که برای خاکسپاری کاک شریف آمده بودند چرا کسی برای خاکسپاری برادرم نیامد؟ واقعا برادر من چه کرده بود؟
چرا در سیز و مهاباد همه رفتند ؟ چرا در مریوان کسی نیامد ؟

از خودم پرسیدم چرا همشهری های مریوانی نیامدند؟ درسته ما پول نداریم ولی از مغازهای مریوان خرید می کنیم. از همه آنها تشکر می کنم که برای حق خود و در اعتراض به کشتن مختار ما اعتراض کردند. تعجب کردم چرا با ما به قبرستان نیامدند، از طرفی می ترسیدم که بیایند و آنها را بکشند.

برادر من هم درس خوانده بود و معلمانی داشت چرا معلمان مانند مغازه داران در اعتراض به کشته شدن شاگردشان که آن روز مردی شده بود نیامدند و پیام ندادند؟

مختار ۹ مهر در داخل کوچه منزل خودمان بدون هیچ دلیلی با تیر جنگی کشته شد. ما خوب می دانیم نیروهای دولتی او را کشتند. بعد آمده بودند می پرسیدند می دانید کی او را کشته؟ بیاید بگویید کی او را کشته تا به عنوان شهید در بنیاد شهید ثبت شود تا خونش پایمال نشود.

گفتیم که نیروهای دولت او را کشتند. بعد گفتند باید کسی نیاید و همین امشب به خاک سپرده شود و گرنه ما خودمان او را به  خاک می سپاریم و جنازه را به شما تحویل نمی دهیم.

ما را تهدید کردند، دیدند که طایفه بزرگی نداریم و مردم از ما حمایت نکردند بیشتر فشار آورند. الان هم بیشتر فشار آوردند حق ندارید پنجشنبه ۱۹ آبان مراسم روز “چله” برگزار کنید.

چرا حق نداریم؟ چرا واقعا نمی خواهند با گریه و رفتن به سر خاک مختارمان کمی آرام شویم.

ما از مردم مریوان هستیم در مریوان هر کسی که فوت کند خانواده مراسم “چله” به سر خاک عزیزشان می روند. چرا می خواهند ما را از این ملت جدا کنند؟

آیا مردم هم می خواهند ما مراسم “چله” برگزار نکنیم؟

می دانم که مردم مریوان، مهاباد و سقز و سنند هم که شهید دادند می خواهند بیایند و که برای عزیزان خودشان گریه کنند تا ارام شوند.
ما هم می خواهیم مردم بیایند تا در میان آنها کمی صبوری پیدا کنیم