جان #سهیلا_خالدیان، معلم هنر ناحیه ۱ سنندج، از فعالین صنفی و مدنی در خطر است.
هفته اول مهر که همزمان با خیزش سراسری بود، سهیلا خالدیان در برگشت از محل کار خود، متوجه می شود که نیروهای نظامی چند دانش آموز را دنبال و می خواهند به آنها شلیک کنند. ایشان که خود مادر می باشد، با همان حس مادری خود را سپر دانش آموزان می کند اما از پشت مورد اصابت گلوله ساچمه ای قرار می گیرد (حدود۱۰۰ گلوله ساچمه).
از هفته دوم مهر ماه به علت وخامت وضع جسمی نمی تواند سر کلاس حاضر شود. در هفته سوم به اداره آموزش و پرورش ناحیه ۱ سنندج مراجعه می کند و از سرپرست اداره، #جمال_پور_خضری، درخواست کمک می نماید، اما آقای پورخضری، نه تنها رازدار همکار زیرمجموعه خود نبوده و از لحاظ انسانی هیچ کمکی به ایشان نمی کند، بلافاصله موضوع را به نهاد امنیتی (حراست اداره) را گزارش می دهد.
آموزش و پرورش ناحیه ۱ با همدستی حراست، با اطلاع و آگاهی از وضعیت جسمی خانم سهیلا خالدیان، ایشان را در حالیکه مستاجر هستند در مهر ماه کسر حقوق می نمایند، و در نهایت در روز ۲۱ آبان، خانم خالدیان، در حالیکه تحت مداوا و در وضعیت جسمی نامناسبی هستند، در منزل خود بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل می گردد.
براستی سزای معلمی که خود را سپر دانش آموزان کرده و مانع آسیب آنها گشته، شکنجه و بازداشت است؟
