گلرخ ایرایی، زندانی سیاسی سابق که در روز دوشنبه ۴ مهرماه، توسط نیروهای امنیتی در منزل خود در تهران همراه با ضرب و شتم بازداشت شده بود، همچنان پس از گذشت بیش از ۵ ماه از زمان دستگیری همچنان به صورت بلاتکلیف در بند زنان زندان اوین به سر میبرد. او اوایل آبان ماه، توسط شعبه ۲ بازپرسی دادسرای اوین به ریاست محمود حاج مرادی از بابت اتهامات «اجتماع و تبانی و تبلیغ علیه نظام» مورد تفهیم اتهام قرار گرفته بود.
او پیش از چندین بار سابقهی بازداشت و محکومیت داشته است. او در وضعیتی که در سپری کردن محکومیت خود از آبان ۹۵ در زندان اوین بود، با پروندهای جدید در دوران حبس مواجه شد. فروردین ۹۸ با پایان دوران محکومیت از بابت پرونده پیشین و با تودیع قرار از بابت پرونده جدید از زندان اوین آزاد شد اما مدت کوتاهی پس از آزادی، در ۱۸ آبان ۹۸ توسط بازداشت و جهت تحمل حبس از بابت پرونده جدید به زندان قرچک ورامین منتقل شد. او در این پرونده به ۳ سال و ۷ ماه حبس تعزیری محکوم شد و این حکم مدتی بعد در مرحله تجدید نظر بدون تشکیل جلسه دادگاه عینا تائید و به وی ابلاغ شد. بر اساس حکم صادره با اعمال ماده ۱۳۴ مدت ۲ سال و ۱ ماه از این حبس در خصوص وی لازم الاجرا بود. سپس او در وضعیتی در حال تحمل دوران محکومیت جدید خود بود، در آذر ۹۹ همراه با ضرب و شتم از زندان قرچک به بازداشتگاه اطلاعات سپاه (بند ۲ الف زندان اوین) منتقل شد و در بهمن ۹۹، پس از ۴۳ روز بازجویی به زندان قرچک ورامین بازگردانده شد. او دقایقی پس از انتقال به زندان قرچک بدون تحویل گرفتن وسایل شخصی و لباسهای خود مجددا به بند زنان زندان آمل تبعید شد و در نهایت در اردیبهشت ۱۴۰۱ از زندان آمل آزاد شد.
او که اکثر سالهای اخیر زندگیاش را در زندان سپری کرده، چندی پیش در نامهای از داخل زندان نوشته بود «از تهران تا کردستان، از کردستان تا بلوچستان، از بلوچستان تا خوزستان، از خوزستان تا کهگیلویه و بویراحمد و از هر کجا که هستیم تا دورترین نقطهای که مخالفی در برابر ستم فریاد برمیکشد، همپا، همگام، همرزم و جان بر کف ایستادهایم تا سرنگونیِ کل ساختار استبداد».
