زن زندگی آزادی از یک طرف نماد «همبستگی لایه های اجتماعی» و از طرف دیگر نماد «تعمیق بینش انقلاب» است. عرصه اجتماعی ایران در هر دوره از خیزش سیاسی در سالهای پس از انقلاب اسلامی هربار شاهد برجستگی یک بخش از خواسته های سیاسی و مدنی بوده است. پس از سرکوب ها، پاکسازی های سیاسی دهه شصت و جان گرفتن دوباره جنبش دانشجویی در دهه هفتاد تمرکز قشر تحول طلب در ایران بر آزادی بیان بود تا بتواند با باز کردن فضای سیاسی از طریق آزادی بیان و نشریات، خفقان حاکم بر بستر سیاسی ایران را تحت عنوان «اصلاحات» از بین ببرد. شعارهای دانشجویان در آن دوره منحصر به دفاع از جایگاه دانشگاه و آزادی بیان باقی ماند. از جمله این شعارها میتوان به «دانشجو میمیرد، ذلت نمیپذیرد» یا «آزادی اندیشه همیشه همیشه» اشاره کرد.
در دهه هشتاد و بوجود آمدن جنبش سبز خواسته ها عمیق تر شده و مستقیم اصلاح قانون انتخابات را نشانه گرفت. در آن زمان اکثریت بر این نظر بودند که تلاش مسالمت آمیز و بدور از خشونت برای حذف تمامیت خواهی حاکمیت تنها از طریق اصلاح قانون انتخابات و حذف نظارت استصوابی میسر خواهد بود. بداقبالی این جنبش در این بود که حمایت عمومی در سطح جامعه و اقشار مختلف را پیدا نکرد. تلاش برای اعتصابات بی نتیجه ماند و اعتراضات تنها در تهران و چند شهر بزرگ شکل گرفت. در آن زمان تنها شعار رادیکال شنیده شده در خیابان ها «مرگ بر اصل ولایت فقیه بود» که پس از اعلام آن در تظاهرات بلافاصله توسط خود اصلاح طلبان به حاشیه رانده شد.
دهه نود اما شاهد تراکم تحولات بود. جنبش از سطح اعتراضات خارج شده و به سمت خیزش انقلابی و عبور از جمهوری اسلامی پیش رفت. اما همچنان از به رسمیت شناختن حق آزادی های فردی در درون شعار های جنبش خبری نبود. پیوسته تلاش میشد که مهمترین اصل دمکراسی که همان «آزادی» است به حاشیه رانده شود. عباراتی نظیر:
-«آیا با برداشتن حجاب مشکلات ما حل میشود»؟
یا عبارت:
-«ما حاضریم روسری سر کنیم اما مشکل اقتصادی حل بشه».
در ابتدای دی ماه ۹۶ اما جنبشی با نام دختران انقلاب با حرکت اعتراضی ویدا موحد آغاز و با شروع اعتراضات دی ماه، سپس اعتراضات دروایش گنابادی و بعد از آن آبان ۹۸ در هم تنیده شد. در این برهه بود که برای اولین بار از جای جای ایران نیاز به گذار از جمهوری اسلامی از طرف مردم اعلام شد و مهر باطل بر نگرش اصلاح طلبی و هرگونه تلاش برای نجات جمهوری اسلامی زده شد.
از این رو زن زندگی آزادی را میتوان نماد بلوغ جنبش آزادی خواهی مردم ایران دانست. جنبشی که به تمام لایه های جامعه رسوخ کرده و نماد همبستگی و همپیمانی تمام اقشار مردمی و گروه های سیاسی برای گذار از حاکمیت و رسیدن به یک سعادت عمومی در ایران شده است. پس گذشت بیش از شش ماه از آغاز این خیزش انقلابی شاهد هستیم که بینش برخاسته از این جنبش به اندازه ای غنی و گسترده شده است که فرصت پیدایش و قدرت گرفتن دوباره هر گونه تحجر، زورگویی و تمامیت خواهی چه در درون حاکمیت و چه در درون اپوزیسیون را نفی میکند. اینبار خیزش انقلابی زن زندگی آزادی پیروز خواهد شد، زیرا که بذر نواندیشی، شهامت، همبستگی و آرمان گرایی را در جامعه کاشته است. این بذر روزی سبز خواهد شد و سرتاسر ایران را در برخواهد گرفت.
کانال ندای جمهوری
