ملت نیز حق دارد خیزش قهرمانانه انجام دهد
در مورد یمن عقب گرد کردیم اما با نرمش قهرمانانه، در رابطه با عربستان، امارات، مذاکرات پنهان با آمریکا، و امروز هم با آژانس هسته ای با شرط ” مذاکره بدون از دست دادن زیر ساخت های صنعت هسته ای” . فقط دوسه تا مطلب باقی مانده، همراهی با روسیه در جنگ اوکراین، مذاکره ی مستقیم با آمریکا ، پذیرش دارو و غذا در ازاء پول های بلوکه شده، پذیرش دو کشور مستقل اسرائیل و فلسطین.
اگر با چرخش و نرمش و پیچش قهرمانانه از این چند پیچ خطرناک هم بگذریم، می توان گفت که در عرصه ی سیاست بین المللی به سمت تنش زدایی ( سرمان در کار خودمان بودن ) حرکت می کنیم و این مسئله بسیار مبارک است البته نه از جهت عقب گرد از اصولی که تا به حال بعنوان سیاست خارجی اعلام شده بلکه از جهت پذیرش واقعیت های بین المللی.
در مورد مسائل داخلی هم علی رغم تند روی در مورد حجاب و اجباری بودن و اختیاری بودن آن، به نظر می رسد که زمینه ی عقب گرد با ژست نرمش قهرمانانه فراهم است فقط یک داوطلب انتحاری نیاز است که بپذیرد چه خوب و چه بد، همه ی کاسه کوزه ها سر او خواهد شکست، بعد از این مطلب، نوبت به رابطه ی دولت – ملت می رسد که با عقب گرد و نرمش قهرمانانه در مورد سیاست های پولی و اقتصادی، گرانی و تورم، ناکارآمدی و احمق سالاری، به خواسته های مردم تن داده بشود که به نظر می رسد قوه ی مقننه به اهمیت آن پی برده و عنقریب است که یک رابین هود ظهور کند و این مشکلات را گردن بگیرد و قسم بخورد که آن را طی پنج سال حل می کند.
در مورد رابطه ی نظام حکمرانی – مردم نیز چنانچه با یک عقب گرد و نرمش قهرمانانه، مسئله ی اصلاح قانون اساسی از طریق همه پرسی و رفراندم و تغییرات اساسی در مبانی و اصول و فروع آن انجام شود، به نظر می رسد که این رابطه نیز خوب شود.
تا اینجای قضیه را می شود نرمش قهرمانانه کرد اما چند مسئله می ماند که هم تاریخی و هم فراموش نشدینی است که عبارت است از: تعیین وزن و نقش دول بیگانه در پیروزی انقلاب سال ۵۷، چرایی و چگونگی تصفیه حساب نظام با مخالفان و معترضان از ابتدای انقلاب تا جنبش #مهسا و بعد از آن تا بازداشت مجدد عفو شدگان، آمران و عاملان کشتار مردم و زندانیان سیاسی و محصورین، فاسدان و رانت خواران و منابع به غارت رفته یا ضایع شده، تعیین تکلیف اموال مصادره شده و پول های آزاد شده و نخبه گان مهاجرت کرده و ایرانیان بی گناه که طالب برگشت به وطن هستند، سیستم ها و زیر سیتم های فساد زا و بهره برداران از آنها طی ۴۴ سال گذشته، نجومی بگیرها و آقازاده های غارتگر خارج نشین وبورسیه های غیر قانونی.
اگر برای این مسائل هم عقب گرد و نرمش قهرمانانه انجام بشود و مردم به خواسته های بحق خود برسند، حتی خاتمی، کروبی، موسوی، تاجزاده و… و حتی تمام مردم ایران نه اعتراض می کنند و نه مرگ بر … می گویند.
اما حیف که با یک سطل ماست نمی شود دریا را دوغ کرد. پس به نظر می رسد که خیلی خوب می شود که همزمان با نرمش قهرمانه ( البته فقط برای کمک به قهرمانانی که در حال نرمش هستند)، ملت نیز با استفاده از حق قانونی، مدنی و دینی خود خیزش قهرمانانه انجام بدهد.
پاینده باد ایران
