معلمان زندانی پیشروان حرکت‌های اجتماعی، مجید صالح زاده

گر بریزی بحر را درکوزه‌ای…/

اطاعتی که در اثر خشونت پدید آید، حاصلش خفقان و سکوت است و بسیار خطرناکتر از فریادهای اعتراض آمیزی است که شبانه از پنجره خانه‌ها به‌گوش می‌رسد، سکوت آتش زیر خاکستر است هر لحظه آماده شعله‌ور شدن است. بی‌جهت نیست که سکوت را سرشار  از ناگفته‌ها می‌دانند.

هانا آرنت میگوید: «از لوله تفنگ اطاعت بیرون می‌آید، نه قدرت، قدرت پشتیبانی و مشارکت مردم را می‌خواهد». بدون شک قدرتی که از صندوق رای بیرون می‌آید بسیار اثرگذارتر و سازنده‌تر از صدای گلوله‌هایی است که دیکتاتورها برای خاموشی صدای معترض شلیک می‌کنند و حق‌طلبی را به بند و زندان می‌افکنند، برای درک عمیق احساسات کسانی چون #هاشم_خواستار، #رسول_بداغی، #اسماعیل_عبدی، #جعفر_ابراهیمی و… باید آنان را زندگی کرد و احساس درونشان را دزدید، شاید هم باید بذر درونشان را در وجود خویش کاشت تا این حس جوانه زندتا به راز درونشان پی‌برد و فهمید که «ما بی‌چرا زندگانیم آنان به چرا مرگ خویش آگاهند».

چگونه می‌شود عظمت و بزرگی یاران دربند را در چند جمله کوتاه خلاصه کرد! همانگونه که دریا در کوزه نمی‌گنجد، واژه‌ها هم گنجایش بزرگیشان را ندارند، نارسا هستند، کم می‌آورند و قادر به بیان بزرگی شان نیستند، آنانکه برای آبادی و آزادی ایران، خود و خانواده‌ی خود را به تنگنا افکنده‌اند، عظمت روح بزرگ‌شان را در قالب واژه‌های محدود نمی‌توان به تصویر کشید.

تاریخ هرگز بزرگی شما را فراموش نمی‌کند، مقاومت و پایداری یاران دربند، بندهای اسارت را پاره کرده‌است و به یاران خود استقامت آموخته‌اند. همین استقامت بود که شیرزنان را از قعر صف‌های طولانی انتظار به جلو راند و پرچم نهضت حق‌طلبی را به آنان سپرد، با وجود اینکه لوله‌های تفنگ چشمان نورانی آنان را نشانه رفت _تا نقش آفرینی زنان را در عرصه پیکار  کم رنگ کند_  به میدان آمدند و در صحنه‌ی پیکار حماسه آفریدند.

پیشگامی زنان در جنبش معلمان پای زنان را به جنبش‌های خیابانی باز کرد و گوی سبقت را از مردان ربودند، بدون تردید با همت والای شیرزنان است که ایران به‌سوی آینده‌ای زیبا، شاد و امیدبخش حرکت خواهد کرد. بی‌شک آینده از آن شماست، شماکه منشاء تغییر و تحو ل فکری و فرهنگی عمیق در جامعه ایران هستید.

در جنبش‌های اخیر، زنان نشان دادند که با روحیه‌ی قوی سهم زیادی در تغییرِ آینده‌ی ایران دارند. پیشگامی زنان در جنبش معلمان را باید پیش‌درآمد جنبش ژینا دانست که باعث شکل‌گیری این خیزش زنانه شد و با فریادِ مترقی و پیشروِ #زن_زندگی_آزادی این شعار را به یک فرهنگ تبدیل کردند. این شعار را به شعری با شکوه و پراحساس تبدیل کردند که تمام خواسته‌های پنهان زنان را در خود نهفته داشت و توانستند یکباره انتقام تمام محدودیتها را بگیرند و حاکمیت را درچاله‌ی چالش برانگیز ایدئولوژیک گرفتارکنند و تغییر نگرش عمیقی در جامعه ایجاد نمایند

اوایل تیرماه ۴۰۲

شورای هماهنگی تشکلهای صنفی فرهنگیان ایران