ایمان بیاوریم به آغاز فصلی گرم و سبز
در خبرها خواندیم که شاعر و نویسندهی خاطرهساز ایران، احمدرضا احمدی از میان ما رخت بربست و اندوهی بر فضای فرهنگی ایران برجای گذاشت. گویا مرگ انسانهای نیکاندیش و نیکگفتار نیز، سبب حرکتی نو و بارقهی امید برای تغییر و تحول است، همچون زندگی و کردار ایشان.
امروز بدرقهی پیکر این هنرمند از محل کانون پرورش فکری کودکان و نوجوانان در پایتخت با حضور دوستداران ایشان و اهل هنر و خانوادهی محترمشان انجام شد. آنچه توجه مرا بخود فراخواند، حضور دختر استاد یعنی #ماهوراحمدی و تعداد زیادی از زنان مشایعت کنندهی پیکر ایشان بدون حجاب اجباری در این مراسم بود. آنهم در یکی از حساسترین مراکز فرهنگی و هنری ریشهدار این سرزمین که تاریخ تأسیس آن به پیشاز انقلاب سال ۵۷ میرسد.
حضور بدون حجاب اجباری ماهور احمدی و همراهی او در بلند کردن تابوت پیکر پدر که همواره در مراسم و آیین خاکسپاری؛ در انحصار مردان بوده است، در کسوت میزبان این مراسم؛ کنشی متفاوت از هنجارهای گفتمان رسمی جامعهی ماست.
و این نویدبخش پیشبردن مطالبات انسانی بدور از جنسیت زدگی زنان و مردانی است که آگاهانه خواستار زدودن کلیشههای جنسیتی و هژمونی سلطه و اجبار و نبود آزادی هستند.
بنظر گویا این رخداد بر پایان حجاب اجباری در این سرزمین، اشارتی نزدیک دارد و آنانی را که معتقد و دوستدار حجاب هستند، با قلب و اندیشهای آرام و بدون دغدغه، به ایرانی برای همهی ایرانیان امیدوارتر میسازد. دغدغهای از جنس پایمال نمودن حقوق هموطنانی که سالهاست نتوانستهاند مانند اینان، آن گونه که میخواهند انتخاب و زندگی کنند.
و این یکی از برکات مطالبهی #زنزندگیآزادی است…
بایدکه ایمان بیاوریم به آغاز فصلی گرم و سبز …
فریبا نظری
۲۲ تیر ۱۴۰۲
