به قول آذری زبان‌ها «شما رو سننه؟»، ناصر دانشفر

غرق در خیالات خود، زمانی از واقعیت امر آگاه شوید که راه بازگشتی برایتان نباشد

پس از پیش‌بینی هشت سال پیش حضرت‌آقا مبنی بر اضمحلال اسرائیل در ربع قرن آینده، مدتهاست که عده‌ای متوهم، از جمله پایداری‌چی‌ها و کیهانیان بر طبل به سرآمدن دوران ابرقدرتی آمریکا می‌کوبند.

من که هر چه به سلولهای خاکستری‌ میان کاسهٔ سرم فشار می‌آورم، متوجه نمی‌شوم که بر اساس کدامین شواهد و قرائنی حضرات چنین ادعای گزافی ابراز می‌نمایند.

آمریکا قدرت اول اقتصادی جهان نیست که هست، برترین نیروی مسلح جهان را در اختیار ندارد که دارد،  دومین کشور از جهت داشتن کلاهک‌های هسته‌ای نیست که هست، از حیث دموکراسی از جایگاه قابل قبولی برخوردار نیست که هست، رسانه‌های صوتی، تصویری و سایر وسایل ارتباط جمعی این کشور دنیا را قبضه نکرده که کرده‌اند، از جهت فناوری جایگاه دوم جهان را ندارد که دارد و به طور کلی طبق برآوردی که در سال ۲۰۲۲ انجام شده ایالات متحده در پنجاه فاکتور مختلف، سرآمد کشورهای جهان نبوده است، که بوده است. حال از تئوریسین‌های این باند طالبانی باید پرسید که کدامیک از این موارد از افول کشور عموسام حکایت دارد؟

بیائید فرض کنیم که همهٔ این موارد نادرست و واقعیت چیز دیگری است، آری بیائید فرض کنیم که اینان دلایلی متقنی برای مدعای خود دارند و اصلاً بیائید فرض کنیم همین فردا آمریکا نیست و نابود می‌شود، خب بعد چه؟

مدیریت شما کارآمد می‌شود؟ فساد سیستمی حاکم بر کشور از بین می‌رود؟ اعتماد از دست رفتهٔ مردم به جای خود باز‌ می‌گردد؟ خانواده‌های داغدار و آسیب‌دیده از نظامتان دلشان با شما صاف می‌شود؟ همسایه‌های زخم خورده با گل و شیرینی برای حضور در جشن اضمحلال آمریکا به ام‌القرای اسلامی سفر خواهند کرد؟ آنها که با سرعت نور از ما فاصله گرفته‌اند و در فضا سیر می‌کنند، کعبهٔ آمالشان بعد از آمریکا ایران می‌شود؟ شما قدرت بلامنازع جهان و یا حداقل یکی از قطب‌های عالم‌امکان خواهید شد؟ شما را به خدا چه تغییر معناداری در وضعیت کشورمان اتفاق خواهد افتاد که دقیقه به ساعت با شور و شوق فراوان خبر از فروپاشی امریکا می‌دهید؟

البته خواهید گفت که تحریم‌های ظالمانه از بین خواهد رفت و ما با استفاده از منابع آزاد شده شق‌القمر می‌کنیم. اولاً چرا باید مسئلهٔ تحریم‌ها را تمام شده فرض کنیم، مگر طرف شما فقط کدخدای فعلی جهان است و اروپا در این میان هیچ نقشی ندارد و یا باز باید فرض کنیم که کل کشورهای این قاره هم به سرنوشت محتوم آمریکا دچار خواهند شد؟

به جهنم این فرض هم روی فرض‌های قبلی، انشاءالله چین و روسیه که قرار نیست درهم شکسته و متلاشی شوند؟ آن‌وقت فکر می‌کنید به دلیل اتحاد استراتژیک‌تان با این دو کشور قطب سوم جهان خواهید شد؟ آنها هلال شیعی‌تان را تاب خواهند آورد؟ از دخالت‌های ناصواب‌تان در اینجا و آنجای دنیا چشم خواهند پوشید؟ اجازه خواهند داد که منافع‌شان در منطقه را مورد تعرض قرار دهید؟ همین حالا که قدرت اول جهان نیستند، یک موی گندیدهٔ عربستان و امارات را با شما طاق نزدند.

مگه میشه؟ مگه داریم؟ به قول جوان‌ترها ساقی این‌ها چه کسانی هستند که توهمشان اینقدر بالاست و با موهومات خود کشوری را به ورطهٔ سقوط کشانده‌اند؟

شنیده بودیم که آمریکایی‌ها برای صد سال بعد نقشه می‌کشند و طرح و برنامه دارند، نمی‌دانستیم که همین‌جا دهها کسینجر، برژنسکی و فوکویاما داریم که ساختارهای چند دههٔ بعد را در خشت خام می‌بینند.

حضرت‌آقا هرچند به ظاهر صلاح این دیار به دستان مبارک حضرتعالی است، اما گویای عقلتان را به دست یک مشت بی‌بتهٔ روانی و یا عوامل موساد، کا گ ب و ام‌آی‌سیکس داده‌اید. با همین فرمان پیش روید تا غرق در خیالات خود، همچنان تصور کنید که بر دستان مردمان جای دارید و زمانی از واقعیت امر آگاه شوید که راه بازگشتی برایتان نباشد.