طبق معمول بقول خودش دلش سخت گرفته است. هر وقت دلش می گیرد تلفنی می زند وگاه ساعت ها صحبت می کند .برایم صحبت هایش جالب است .تاحد زیادی تصویرگرفضای پیرامون .
می گویم :”چه خبر شده ؟باز کشتی ها غرق شده اند.”می گوید:” نه شما ،تو و تمام کسانی که دور برم بودید کشتی های من را غرق کردید .شما که خبر از هیچ چیز نداشتید و برای همه کس و همه چیز نظر می دادید و تفسیر می کردید .
” می گویم” خودت هم که بودی چرا همه را جز خود گناهکار میدانی؟”
“من احمق هم مثل شما .نیستی !نبودی تا بدانی تو این چهل سال چه کشیدیم .چطور زندگی کردیم .روزی هزار بار نفرین بخودم می کنم که چرا از کاری که اصلا سر در نمی آوردم وتنها چند کتاب خوانده بودم نسبت به همه چیز صاحب نظر بودم و قطعی نظر می دادم.
وقتی یاد”میم” می افتم که می گفت کمونیست ها روشن ترین و آگاه ترین افراد جامعه هستند.چه خوشی و احساس همه چیز دانی زیر پوستم می رفت .اصلا نه تاریخی درست حسابی می دانستم ونه چیزی از اقتصاد و سرمایه داری وابسته می فهمیدم م ونه معنی کلمه کمپرادور را با تبحر که گوئی استاد دهر هستم به زبان می آوردم.
“میم” بدتر از من! اما گفته های او را تکرار می کردم با نگاه عاقل اندر سفیه به بچه پولدارهای کلاس نگاه می کردم و به معلم هائی که فکر می کردم چخ بختیارند. ادعای این که این گونه سرمایه داری پدر این مملکت را در می آورد .از شاه گرفته تا نخست وزیر و دولتش را به فحش می گرفتم .صفحه اول کتاب را که عکس شاه داشت پاره می کردم .
بجای درس تو قهوه خانه بنشینی مرتب جسته و گریخته هائی را که از فلانی شنیده بودی یا نقل کرده بودند تکرار کنی ! دست آخر سر حال که انگار تمام مسئله کشور را حل کردی روانه خانه بشوی. در جواب کجا بودی ؟پدرم نگاه طلبکارانه که به شما چه ربطی دارد و ته دل افسوس به حالشان که چقدر از مرحله پرت اند راهت را بگیری و بروی که برنامه رادیو، چه بود که از عراق پخش می شد؟ را گوش کنی. انگار که نمی بینیشان.”رادیو میهن پرستان !” آره،آره ! همه اش زیر سر شما ها بود.
سرت را درد نمی آرم حالا بعد پنجاه سال وقتی بیاد آن روز ها می افتم حسرت می خورم ، درد می کشم .بخودم می گویم مرد حسابی تو که حتی نمی دانستی مجلس چند نماینده دارد.چطور بخود حق می دادی که همه نماینده ها را احمق و بیسواد وابسته به حکومت خطاب کنی؟ نه هویدا می شناختیم ،نه صد ها استاد و تحصیل کرده های خارج که داشتند کشور را آرام ،آرام جلو می بردند.
راستش را به من بگو؟ تو چقدر در مورد رشد اقتصادی ایران می دانستی ،چه میزان از برنامه های کوتاه مدت و طولانی مدت شاه خبر داشتی ؟هیچ یادم نمی رود آن صحبت های الکی را که آن روز ها فک رمی کردم خیلی مهم هستند. در مورد کشت و صنعت ها که آنها را برنامه های سرمایه داری زالو صفت برای از بین بردن روستا ها و زمین های کشاورزی می دانستیم و کار سپاه دانش،سپاه ترویج را در جهت آزاد کردن و جذب نیروی جوان روستائی برای سرمایه داران .
برای همه تحلیل داشتیم نتیجه اش افتادنمان دنبال … خمینی و آخوند های فلان فلان شد.می پرسی؟ امروز مردم چه می کنند ؟ چه می گویند؟ برات چه لازم است؟ هر چه هم بگویند! خواهی گفت نمی فهمند .باید این طوری فکر کنند. میدونی هنوز هم همان هستی ! و هستید که بودید .همه چیز را می بینید ،می شنوید !اما سر آخر حرف خودتان را می زنید.با با والله بلالله هیچ عرصه از زندگی روزانه مردم نیست که در هر قدم ، هرلحظه زندگی امروز خودشان را با گذشته مقایسه نکنند و هزار مرتبه بخودشان به جد و آبادشان فحش ندهند.
همه چیز ،همه چیز را با گذشته مقایسه می کنند از دلخوشی های گذشته می گویند.از این که عرق خور عرق خودش را می خورد و نماز خوان نماز خودش را میخواند . برایت که این همه از مردم می گوئی و لابلای حرفهایت از این که دین ایمانشان سست شده خوشحالی! خواهم گفت .از عارضه بزرگی که جای این خلا را چگونه با بی اعتقادی به همه چیز توجیه می کنند .اتفاقا باید در این مورد دقیق و خوب بدانید! نه این که باز الکی شعار بدهید.
شما از گرانی می نویسید از کوچک شدن سفره مردم خب که چه؟ چه چیز قابل لمس بمردم می دهید که با آن دلخوش باشند! بشما اطمینان کنند .راحتت کنم اصلا کسی برای شما ها که نامتان را اپوزیسیون گذاشته اید، تره هم خورد نمی کند. مرجع مردم شده دیدن تلویزیون من وتو ،انتر ناشنال ،بی بی سی … هر تلویزیونی که مربوط به حکومت نباشد.
می نشینند پای من وتو، دوران شاه را می بینند ،آرامش ،رفاه ،َشادی و آینده ای که امروز درک می کنند چطور روشن بود . بعد از چهل سال زجر وبدبختی جوان ها و نوجوان ها می بینند چیزی که بنام حجاب آخوند ها راه انداخته و چقدر زنان ودختران را بخاطر این مسئله زجر داده ، کشته ،شلاق زده ،زندانی کرده .زمان شاه مطلقاوچ.د نداشت واین همه فضا با لاطائلات ساخته پرداخته آخوند ها آلوده نبود. هزار مرتبه تمیز تر از امروز!
اصلا امروز که چیزی بنام پاکیزگی و شرم اجتماعی باقی نگذاشته اند. حتی در ظاهر. کسی بکسی کار نداشت . دوست داری بگویم که چطور طی این چهل سال آدم هارا مسخ کردند.چطور روح و جسم جامعه را مسموم نمودند؟ نیستی! آه های ممتد مردم را بشنوی. وقتی که جلو چشمشان زن ،مرد ،پیر ،جوان ،بچه را چهار تا لات بی سر و پا زیر لگد می اندازند ،قدم به قدم این باتون بدست ها با آن لباس های رعب انگیز ایستاده و به همه بچشم طلبکار نگاه می کنن،چه حالی دارند .
گفتم هیچ چیز مانند یاد آوری و برگشت به گذشته ای که از آن بنام بهشت یاد می کنند برایشان درد آور نیست و هیچ چیز هم مانند وصف گذشته و آرزوی برگشت به آن دوره برایشان دلخوشی و آرامش نمی آورد .این افکار عمومی است.چه تو خوشت بیاید ویا نیاید. لازم نیست همه مثل شما علامه های دهر باشند! بنشینند و تئوری بدهند و باز هم خواست ها و ذهنیت خود جای آنچه که در واقعیت جامعه می گذرد بگذارند .
نگاه کن تمام این ها که گفتم، دانه به دانه نوشته ام . پاش هم امضا می گذارم که مردم چه می گویند؟ چه می خواهند؟این جنبش مهسا که این قدر در موردش می نویسید زیاد هم برای مردم عجیب نیست .بخصوص مادران وپدرانی که جوان و نوجوان در خانه دارند . نیاز بود و خشم . خواست یک زندگی باور کن همان اشل وفرم زندگی پنجاه سال قبل.مثل عکس های مادران ومادر بزرگ هایشان .همان آزادی ، همان مینی ژوپی که من وتو! تمام این انقلابیون بد تر از آخوند ها مخالفش بودیم. مثل آن ها در موردش فکر می کردیم .
می خواهم بنویسی در دل یک آدم پشیمان که مثل یک آدم کاملا عادی نشسته پای تلویزیون من وتو فکر می کند .امشب می نشینم تمام آن چه که روزانه مردم کوچه بازار می گویند برایت ضبط می کنم.من هم مثل آن ها فکر می کنم . اگر جراتش را داری بنویس! گناه و فحشش پای من .
ادامه دارد
ابوالفضل محققی
