سخنرانی آقای رئیسی در سازمان ملل تاکیدی بر ادامه رویه ها و سیاست های گذشته بود، متن آماده شده برای سخنرانی ناظر بر واقعیت های امروز ایران و خارج نبود، توصیف دموکراتیکی از ایران ارائه نمی داد، مبتنی بر نگاهی ایدئولوژیک و البته با قرائتی خاص و انحصاری گروه اقلی حاضر در قدرت و وصفی آخرالزمانی و تقدیرگرایانه داشت.
حداقل این است که برداشت ها و تحلیل از این سخنرانی در داخل این است که نمی توان انتظاری برای تغییرات مهم در سیاست داخلی و خارجی داشت، پریشانی و عدم انسجام مطالب و گاهی خیالبافی های وهم آلود تداعی کننده نظرات و رفتار آقای جلیلی بود.
این سخنرانی نه مصرف داخلی و نه تاثیر گذاری خارجی دارد و صرفاً انعکاس نظرات گروهی خاص بود که نمی تواند شعاع و تاثیر دیپلماسی فعالی برای آن تعریف کرد، به نوعی به دوران احمدی نژادی نزدیک شد و رتوریک سیاسی و دیپلماتیک ایران را یک بار دیگر نزد جهانیان به مناقشه گذاشت، لحن هشدار آمیز و عدم تسلط بر بیان از هنجارهای بین المللی و از ادبیات سیاسی فاصله گرفت.
سماجت بر نادیده گرفتن واقعیت ها و کتمان حقایقی مانند اتفاقات و خیزش اخیر ایرانیان و طرفداری و حمایت جانبدارانه و آشکار بعضی از مقامات از روسیه در جنگ اوکراین و از سویی آرای اکتسابی خود آقای رئیسی برای ریاست جمهوری و رفتار دولت در مردمی عمل کردن و فشارها و بحران های عدیده در داخل و معیشت مردم و …. نه فقط عدم واقع بینی سیاسی است بلکه اعتماد بین المللی را نیز خدشه دار می کند.
تحلیل منسلخ از واقعیت های سیاسی و اتفاق افتاده در داخل ایران و ادعای دموکراتیک داشتن با هم همخوانی ندارد و از طرفی اشاره به خاورمیانه و همسایگان خیالبافی بود زیرا خاورمیانه جدید در حال شکل گیری است و ایران بازیگر اصلی نیست بلکه به حکم چین و روس در پی این قافله حرکت می کند، عربستان سعودی نقش خود را تثبیت و مسجل کرده و ایران هنوز هم نمی خواهد واقعیت را بپذیرد و در نرد سیاسی بازی را به حکم اضطرار ادامه می دهد ضمن اینکه در چاه روس افتاده و گاهی به سیاست های تخریبی علیه خود پرداخته و می پردازد.
آقای رئیسی در این سخنرانی نشان داد که از خود چیزی ندارد و نمی تواند در برابر انشاء و تکلیفی که بر او می شود مقاومت کند، منفعلانه عمل می کند و در خیالات جلیلی و امثال وی غوطه ور شده است،
رئیسی حتی نتوانست احمدی نژاد باشد، ضعیف و ناتوان در هر تصمیمی خود را نشان داده است، آقای رئیسی باید بداند که حاکمیت وامدار ملت است و تا زمانی که مردم پشت آن بایستند مشروعیت و اعتبار دارد که ایشان و دولت وی از این امتیاز بهره ای ندارند، نظام بین الملل هم این را خوب می داند و دریافته است که رئیسی کاره ای نیست.
آقای رئیسی نسخه بدل جلیلی بود، غرق در اوهام و بدور از شناخت واقعیات و انکار حقایق و عدم آشنایی با نظام بین الملل.
تلگرام خاطرات و روز نوشت ها
