وضعیت رفاهی دانشجویان و امکانات در دسترسشان، مسئلهای است که روز به روز حادتر میشود و بنظر میرسد نه تنها دانشگاهها برنامهای به حل آن ندارند، بلکه اساسا تلاشی هم در قبال آن صورت نمیدهند.
دانشگاه تهران؛
این دانشگاه با کمبود شدید خوابگاه مواجه است. پس از آنکه دانشگاه در تصمیمی سیاسی، خوابگاه عمید (واقع در کوی پسران که پیشتر به دانشجویان کارشناسی اختصاص داشت) را از لیست خوابگاههای کارشناسی حذف کرد، حال با کمبود شدید خوابگاه مواجه شده است. به گزارش دانشجویان، دو ساختمان عروجی و طاهری که پیشتر دانشگاه قول تجهیز و بهرهبرداریشان را در ترم جدید داده بود، همچنان آماده نشدهاند و دانشجویان مجبور هستند تا آمادهسازی آنها-حداقل دو هفته دیگر- در ساختمانهای دیگر اسکان داده شوند.
همچنین پیشبینی میشود که تنها به عده معدودی از دانشجویان ورودی ۹۸ خوابگاه اختصاص یابد و اسکان دانشجویان بومی، سنواتی یا شبانه در خوابگاهها بسیار بعید بنظر میرسد. همچنین مشخص نیست که دانشجویان جدیدالورود این دانشگاه در کجا اسکان خواهند یافت.
دانشگاه هنر؛
این دانشگاه به تازگی عنوان کرده است که هیچ تعهدی در قبال تخصیص خوابگاه ندارد و حتی کوچکترین همکاریای نیز با دانشجویان در این زمنیه نمیکند. بنظر میرسد تصمیم دانشگاه در این خصوص، مختص سال تحصیلی جدید نیست و دانشگاه هنر بطور کلی قصد حذف خوابگاه را دارد.
گفتنی است این دانشگاه کار ساخت دو ساختمان خوابگاه را در سال گذشته به پایان رساند اما در کمال تعجب و علیرغم کمبود خوابگاه، این ساختمانها به دانشگاه علومپزشکیالبرز اجاره داده شدند
همچنین به گفته دانشجویان پردیسی این دانشگاه، قیمت هر پرس غذای دانشجویی آنان، ۱۰ برابر قیمت مصوب است. قیمتی که عملا به معنای عدم ارایه تغذیه دانشجویی و امکانات رفاهی به این گروه از دانشجویان است.
دانشگاه الزهرا؛
در این دانشگاه نیز تنها به فاصله دو روز مانده به شروع سال تحصیلی، اعلام شدهاست که خوابگاهها آماده نشدهاند و واگذاری خوابگاهها با چند روز تاخیر صورت میگیرد.
وضعیت اسکان دانشجویان در خوابگاهها بسیار اسفبار است. فرش اتاقها شسته نشدهاند و بنابراین دانشجویان بر روی کف خالی اتاقها میخوابند. همچنین انبارها نیز وسایل دانشجویان را تحویل ندادهاند. از سوی دیگر، بسیاری از دانشجویان به اتاقهای پر شده فرستاده شدند تا پیش از آمادهسازی خوابگاه، در آنجا اسکان یابند. این درحالی است که ظرفیت اتاقها تکمیل بوده و دانشجویان با این بیبرنامگی در تنگنا قرار گرفتهاند.
شوراهای صنفی دانشجویان کشور
