زنان دارای معلولیت تقریبا دو برابر بیشتر از زنان غیرمعلول مورد خشونتخانگی قرار میگیرند. (BCS 1995)
زنان دارای معلولیت همچنین دورههای طولانی تر از خشونت و آزار را تجربه میکنند و جراحتهای جدی و خطرناکتری از خشونت خانگی به آنها میرسد.(BCS 1995)
خشونت خانگی بر علیه زنان دارای معلولیت
خشونت خانگی با تمایل یک فرد برای اعمال قدرت و کنترل بر شریک زندگی خود پدید میآید. انواع خشونتخانگی عبارتند از: خشونت فیزیکی، بدرفتاری عاطفی، کنترل مالی و یا سوءاستفاده جنسی.
زنان دارای معلولیت ممکن است همه یا برخی از این بدرفتاری ها را تجربه کنند. اطلاعات بیشتر درباره انواع خشونت و بدرفتاری را می توانید در این آدرس ببینید. اگرچه زنان معلول ممکن است حتی انواع دیگری از کنترل را تجربه کنند. برای مثال:
ممکن است همسرش مراقبت های حیاتی، دارو یا مواد غذایی را از وی دریغ کند.
ممکن است همسرش لوازم کمک پزشکی حرکتی (مثل عصا یا ویلچر) و یا حسی (مثل سمعک) متعلق به زن را خراب کند یا از دسترس او خارج کند تا از این طریق استقلال او را محدود کند.
اگر زن دارای اختلال بینایی یا مشکلات حرکتی دارد، شریک زندگی او ممکن است در اطراف خانه موانعی ایجاد کند تا او از اینکه بخواهد تنهایی از خانه بیرون برود ترس داشته باشد.
شخص سو استفاده کننده ممکن است از طرف زن، مزایای از کار افتادگی اش را دریافت کند و دسترسی او به منابع مالی را محدود کند.
سو استفاده کننده ممکن است ناتوانی او را دستمایه انتقاد و یا تحقیر او قرار دهد. یا ممکن است او را تهدید کند که به اداره سرپرستی خواهد گفت که او نمی تواند تنهایی زندگی کند و قیمومیت او را بدست خواهد گرفت.
بسیاری از زنان دارای معلولیت همچنین با موانع بیشتری برای ایمنی و پشتیبانی روبرو هستند. برای مثال:
برخی از این زنان از لحاظ جسمی آسیب پذیرتر از زنان معمولی هستند و ممکن است کمتر قادر به فرار و یا محافظت از خود در برابر حملات خشونت آمیز باشند.
برخی از زنان دارای معلولیت بخاطر ناتوانی جسمی و وابستگی به همسرانشان،ممکن است از نظر اجتماعی محدودتر و غیرفعال تر باشند.
زنانی که همسرشان پرستار آنها هستند، عموما شانس کمتری دارند که پزشکی را به تنهایی ملاقات کنند و یا قرار ملاقات خصوصی داشته باشند، در نتیجه فرصت های کمتری برای صحبت با کسی در مورد بد رفتاری یا خشونت دارند.
برخی از این زنان که دلبستگی و سازگاریهای ویژه به محل زندگی خود دارند، ممکن است بشدت از ترک شریک زندگی و خانه خود ترس و نگرانی داشته باشند.
برخی از زنان نیز ممکن است در مورد پرستار جدید خود نگرانی داشته باشند و یا از هرگونه تغییری در وضعیت درمان یا شرایط جدید زندگی خود بترسند که مبادا پشتیبانی کمتر و وضعیت بدتری نصیبشان شود.
زنان با کودکان دارای معلولیت
زنانی که کودکان دارای معلولیت دارند نیز ممکن است با موانعی برای جلب کمک مواجه باشند، از جمله نگرانی در مورد سلامت و پرستاری کودک و همچنین تاثیر عاطفی که ممکن است ترک خانه بر کودک داشته باشد.
اگر یک زن به دنبال کمک از یک خانه امن است، باید در برنامه کمک علاوه بر نیازهای کودکان به حمایت های موردنیاز شخص مادر هم توجه شود تا این اطمینان برای مادر حاصل شود که او و فرزندانش پشتیبانی مناسب برای شروع یک زندگی جدید در امنیت کامل را دریافت میکنند.
زنان دارای معلولیت وقتی اقدام به افشای آزار و خشونت خانگی می کنند اغلب با انکار و ناباوری و یا سوء تفاهم اطرافیان مواجه میشوند.
در واقع مردم باور نمیکنند که کسی بخواهد به یک شخص دارای معلولیت آزار برساند، خصوصا کسی که بنظر میرسد دلسوز و عاشق آن فرد است.
اگر یکی از نزدیکان یا آشنایان به شما گفت که قربانی آزار و خشونتخانگی است، چه باید کرد؟
۱- به او اطمینان دهید که حرفش را باور میکنید و آماده کمک به او هستید.
۲- به او توضیح دهید که او تنها نیست هر زن در معرض چهار نوع خشونتخانگی است و زنان معلول دو برابر بیشتر احتمال دارد که مورد آزار قرار گیرند.
۳- به او بگویید که آنچه اتفاق می افتد تقصیر او نیست این همسر یا شریک زندگی اوست که او را آزار و خشونت میکند و اوست که تنها مقصر و مسئول است.
۴- شکیبا باشید و قضاوت نکنید اجازه دهید او خودش در زمانی که می خواهد تصمیمش را بگیرد.
منبع:refuge
