رحیم قمیشی
شب گذشته آمریکا بهطور رسمی اعلام کرد ۸۵ نقطه در سوریه و عراق را هدف حمله جنگندههای خود قرار داده که متعلق به سپاه پاسداران ایران و یا گروههای نیابتیاش بودهاند. اینکه سپاه در خارج از مرزها بمباران شده را رئیسجمهور آمریکا شخصا اعلام کرده، یعنی بالاترین مقام رسمی آن کشور. و در ضمن اعلام کرده این آغاز راه است! این یک تحول مهم است ولو مقامات ما به روی خودشان نیاورند!
ما مردم که هیچکدام نمیدانیم آیا واقعا با هزینه ما مقرهایی نظامی در سایر کشورها برپا شده؟ این مقرها برای منافع ملی ما چه کاری انجام میدهند؟ هزینهشان چقدر است، فایدهشان چقدر؟
چقدر نیرو آنجا داریم، بودجهشان از کدام ردیف تأمین میشود، در صورت وقوع چنین حملاتی چه تدبیری برایشان در نظر گرفته شده؟ کشورهایی که در جغرافیایشان حاضریم چه تعهدی نسبت به نیروهای ما دارند! و در چنین حالتی چقدر به ما خسارت میپردازند؟
اما اینکه آمریکا رسماً هدف قرار دادن سپاه ایران را مجاز اعلام کرده موضوع مهمی است که به عمد در اخبار ایران نادیده انگاشته میشود.
بودجه گروههای فاطمیون از کجا تأمین میشود؟ گروه زینبیون از کجا؟ پس از فروکش کردن جنگ داخلی سوریه آنها الان آنجا به چه کارهایی مشغولند؟
چقدر هزینه دارند؟ مجروحان شأن کجا و با چه هزینهای درمان میشوند؟ شهدایشان؟ مهماتشان؟ آن وقتی که بیماران ما در به در دنبال پیدا کردن داروهایشان به نرخ آزاد میگردند و پیدا نمیکنند، آن وقتی که کارگران بیکار شده بهخاطر سیاستهای شکست خورده مقامات، شرمنده فرزندانشان هستند، آن وقتی که ارزش پولمان روز به روز سقوط بیشتری میکند، بورسمان و بانکهایمان در حال ورشکستگی هستند، آن وقتی که بانکها رسماً پر اخت سود ۳۰ درصدی را تبلیغ میکنند… آن نیابتیها چه میکنند؟
۱۶ سال پیش سران کشور در تحولی مهم که از دید مردم دور نگاه داشته شد، تصمیم گرفتند منافع ایران و خاکریزهای کشور را به خارج مرزها منتقل کنند، با این تصور یا توجیه که در عمل ایران کمتر مورد تهدید مستقیم واقع میشود. ۱۶ سال هزینههای هنگفت صورت گرفت. سپاه، وزارت خارجه را هم دور زد تا اهدافش را بدون دخالت سیستم دیپلماسی کشور به پیش ببرد و بودجههای هنگفت مخفی برایش تعریف شد
و امروز…
در تحولی مهم ایالات متحده تمام آن مقرها را به عنوان هدف مشروع خود اعلام نموده، همانطور که اسرائیل از یک ماه پیش بهطور رسمی و علنی اعلام میکند من سوریه را نمیزنم، بلکه مقرهای ایران را میزنم!
و ما فقط نگاه میکنیم.
سیاستی، درست یا غلط، کاملا شکست خورده و به ضد خود تبدیل شده. قرار بوده انتقال مقرها به کشورهای دیگر سدی شود برای تأمین امنیت کشور، حالا روزنهاش شده برای متلاشی کردن کشور!
معلوم است مقامات اشتباه ۱۶ سال پیش خود را نمیپذیرند، همانطور که در ۴۵ سال گذشته هرگز نپذیرفتند اشتباهات فراوانی داشتهاند، اما مردم پاسخ میخواهند.
در این حملهها چقدر صدمه میبینیم؟
هزینههای خارجی از کجا تهیه میشود؟
چرا در برابر تهدیدها اینهمه زبون شدهاید؟
اگر حملهها ادامه یابد و دائما مقرهای شما بمباران شود باز هم قرار است نگاه کنید؟
تا کجا مردم غریبه نگاه داشته خواهند شد.
تا کجا سیاستهای اشتباهتان ادامه مییابد؟
و مردم با وجود همه سختیها و رنجهایشان تا کجا باید تاوان اشتباهات شما را بپردازند؟
آن سالها و در دوره معجزه هزاره سومتان تحولی ایجاد کردید به دور از چشم مردم، خسارتبار!
این سالها و در دوره دولت تابع ولایت در حال درو کردن محصول و تباهی آن کاشته. بهدور از چشم مردم که صاحبان کشورند!
و تصور میکنید مردم متوجه نیستند!
ما از هیچ بمبارانی خوشحال نمیشویم.
اما برای شما تعجبآور نیست؛
اکثر مردم وقتی گفته میشود مقرهای ایران مورد هدف حمله آمریکا قرار گرفتند، ذرهای هم ناراحت نمیشوند.
اگر نگوییم خوشحال هم میشوند!
آیا این تحول را هم نمیبینید؟!
