مریم شکرانی
برخی مردم سیستان و بلوچستان هنوز وامدار بازسازی خانه خود از سیل ۱۴۰۰ هستند که دوباره سیل دیگری آمد و خانه، مزرعه و دام آنها را برد.
سیستان و بلوچستان محل اتصال جریانهای جوی به یکدیگر و خروج آن از کشور است. جریان جوی سودانی که جنوب غرب به ایران وارد میشود و با عبور از فارس و هرمزگان به سیستان و بلوچستان میرسد، جریان مدیترانهای از غرب کشور و جریان مونسون از اقیانوس هند در سیستان و بلوچستان تجمیع شده و از کشور خارج میشود.
بنا به گفته حسین سرگزی، کارشناس منابع آب به شرق؛ دستکاری غیرکارشناسی در اقلیم این منطقه و تخریب مجراهای آب زیرزمینی، پوشش گیاهی ضعیف و نوع بافت خاک و سازند به ویژه در بلوچستان سبب شده است که این حجم بالای آب شیرین هدر رفته و به دریای عمان بریزد.
هدررفت این منابع بزرگ آب شیرین از یک سمت و خسارت سنگین و مداوم سیل به زیرساختهای استان و زندگی مردم از سمت دیگر، سالهاست چالش این منطقه شده است. در چهار سال گذشته و بدون احتساب نرخ تورم، سیل حداقل ۱۰ هزار میلیارد تومان به این استان خسارت زده است.
جالب است که دولتها به جای روش کمهزینه احداث سیلبند و ذخیرهسازی آب شیرین سیلاب، اجازه میدهند این آب شیرین به دریای عمان ریخته و شور شود و بعد با هزینه گزاف، پروژههای انتقال آب از دریای عمان و شیرینسازی آن را کلید زدهاند یا پروژههای گرانقیمت، بیفایده و حتی مضر و غیرکارشناسی مانند برداشت آب از ژرفا را انجام میدهند.
البته که ظاهرا نان در آن پروژههاست!
