كنفرانس امنيتى مونيخ: يا غرب گم شده كجاست؟ مهران براتی

كنفرانس امنيتى مونيخ: يا غرب گم شده كجاست؟

كنفرانس امنيتى مونيخ ٢٠٢٠ خواست به يك مسئله اساسى بپردازد و آن هم پديده اى است به نام “غرب گمشده” يا به تعبيرى “Westlessness”.

ميخواهد بگويد غرب به معنى رایج آن ديگر وجود ندارد، غربى كه پيمان اتلانتيك شمالى را در مقابله با امپراطورى اتحاد جماهیر شوروى به عنوان تهديدى براى امنيت كشورهاى غربى بنيان نهاده بود و حال فرانسه ميگويد كه روسيه و چين دشمن غرب نيستند، دشمن تروريسم بين المللى است. امريكا به عنوان قدرت اصلى ناتو ميخواهد اكنون چين را به عنوان منبع تهديد شناسايى كند، لوله نفت و گاز شمال از روسيه به المان را تحريم مى كند، برجام را يك طرفه فسخ مى كند، در سوريه كردهاى متحد غرب را تنها ميگذارد، عضو ديگر ناتو ترکیه، به متحد ناتو حمله ميكند و خود متحد روسيه ميشود، امريكا يكى پس از ديگرى پيمان هاى اقتصادى و تجارى را ترك ميكند. فرانسه ميكويد اروپا نبايد تنها به توان سلاح هاى اتمى آمريكا تكيه كند، بايد ارتش مشترك كشورهاى اروپايى را ساخت و انوقت چشم در چشم و هم سطح امريكا استراتژى ديگرى را براى ناتو دنبال كرد. و فرانسه و آلمان با هم ميگويند غرب حكومت معمر قذافى را سرنگون كرد و حال هر كشورى براى خود متحدى در ليبى يافته و منافع ويژه اى را دنبال ميكند. نتيجه انكه فروپاشى كشورى ليبى در حد ملوك الطويفى بودن به پيش رفته و امريكا هم نه به فكر ملت دولت شدن ليبى است و نه دولت ملت شدن أفغانستان.

وزراى خارجه عربستان سعودى، ايران و ايالات متحده آمريكا حرف هاى گذشته خود را تكرار كردند. وزير خارجه عربستان سعوى گفت كه تماس هايى با سران حوتى برقرار شده و قرار است كه حوتى ها با دولت رسمى مذاكره كنند و دنبال راه حل بگردند. ميگويد به ايران پيشنهاد مذاكره نداده اند، گفته اند كه مذاكره مى كنند اگر ايران تغيير رفتار دهد از جمله در رابطه با حوتى ها. وزير خارجه آمريكا با حرف هاى رئيس جمهور آلمان مخالفت كرد كه گفته بود در مواضع سياسى آمريكا سمت و سوى استراتژيكى ديده نميشود، به ويژه در رابطه با نقش و وظيفه پيمان أتلانتيك شمالى. آقاى محمد جواد ظريف هم حرف هاى گذشته خود را در مورد امريكا تكرار كرد، گفت تنها نيرويى كه در منطقه با تروريسم مبارزه كرده جمهورى اسلامى بوده و اروپايى ها زير فشار آمريكا سياست كرده اند و نه طبق تحليل و خواست خود. پايان ماجرا اينكه غرب واقعا بدون غرب حضور داشت، نه تنها در اين كنفرانس بلكه در صحنه سياست بين المللى.