در حاکمیت به اصطلاح اسلامی ایران عموما محتوی و شکل یا ظاهر و باطن باهم همخوانی ندارند. در تظاهر به عدالت، ظالمانه ترین روابط حاکم است.
با نام دین، ضد دین عمل میشود.
نامش طرح نور است اما تاریکی و ظلمت محض است.
در این جمهوری همه چیز پوستین وارونه پوشیده است.
الغرض،
امروز در هیئت ممیزه دانشگاه تهران، آقای سردار خلبان دکتر قالیباف! پس از چند بار تلاش با رای ناپلئونی بالاخره عنوان استاد تمامی را دریافت کرد و اصطلاحا فول پروفسور! شد و ویترین عناوین خود شامل سردار، خلبان، دکتر، رئیس پلیس، فرمانده نیروی هوایی، شهردار، ریاست قوه و…….را با عنوان پروفسوری تکمیل نمود.
مفتخر شدن به این درجه که بالاترین رتبه دانشگاهی بوده، خصوصا در دانشگاه معتبری همانند دانشگاه تهران نیازمند پیشینه و توان بالای علمی، تربیت دانشجویان متعدد در مقاطع مختلف، توانایی انجام پژوهش و تحقیقات در لبه علم و ….. میباشد و معمولا اعضا هیئت علمی پس از سالیان سال مجاهده وتلاش علمی و تحقیقاتی و اصطلاحا خوردن خاک دانشگاه به مقام استاد تمامی نائل میشوند.
ولی متاسفانه در حاکمیت جمهوری اسلامی همانگونه که اشاره گردید، ابتذال سکه رایج است.
این ابتذال به دانشگاه هم سرایت کرده و کسی مانند قالیباف که همراه با مسئولیتهای سنگین ومهم تمامی مقاطع تحصیلی! را معلوم نیست با چه کیفیتی، طی کرده و علیرغم اینکه در تمامی دورانی که در ظاهر عضو هیئت علمی دانشگاه بوده مسئولیتهای بزرگی همچون شهرداری تهران و ریاست مجلس را داشته، استادیار، دانشیار واستاد تمام میشود.
در حالیکه اساتید دیگر به صورت تمام وقت وبدون شغل و مسئولیت دیگر معمولا پس از پانزده بیست سال کار مداوم استاد تمام میشوند.
مرحوم کردان با جعل مدرک برای خود عنوان دکتر جعل نمود، که بالاخره موضوع افشا و رسوا شد.
اما امثال قالیباف نهاد علم و آکادمی را با این نفوذها، از محتوی خالی و فاسد کرده و به ابتذال می کشانند و بدا به حال دانشگاهی که هیئت ممیزه اش چنین احکامی را صادر میکند.
مجید مرادی، دانشگاه تهران
