سارا دلدار، از زندانیان جنبش زن، زندگی، آزادی، به دلیل عفونت ناشی از ساچمههای فراوان در تن خود، جانش را از دست داد. او ۸ ماه پس از آزادی از زندان لاکان در بیمارستان بستری شد و جانش را از دست داد.
اتهام او کمک به مجروحان در اعتراضات بود. سارا دلدار در بخشی از آخرین پست اینستاگرام خود از بیمارستان نوشته بود: «… از دادگاه مستقیم به زندان لاکان رشت برده شدم هیچ حس و درد و ترسی نداشتم یا حتی نگفتم با خودم کاش این کار رو نمیکردم؛ چون من کاری نکردم جز اینکه زخمیها رو نجات دادم و جراحی کردیم و سکوت نکردم در برابر وجدانم و جز قلمی که جز راستی هیچ ننوشت.
روزها گذشت داخل زندان و تا حکمام اومد: دو تا حکم یک سال و سه ماه و ده روز، و شش ماه و خوردهای. موندم و ازادی مشروطم اومد. این مدت هر چقدر هر ثانیه چه چیزایی گذشت و بگم بازم کمه… ولی باز هم با تمام وجود به تمام شیر زنان سرزمینم افتخار میکنم و روحم پیش خواهرای تو بند که تمام رنجاشونو دیدم و باهاشون زندگی کردم».
اتحاد بازنشستگان
