زرتشت احمدیراغب، زندانی سیاسی، در پیامی صوتی از زندان از ایستادگی پای خواستههای خود میگوید: «همانطور که در طی هزارهها همواره ایران به دانش و انسانیت شهره بوده، ما نمیخواهیم این مردم ایران، این تمدن با نام تروریسم، خشونت، اعدام و چپاول و تاراج پیوند بخورد».
یاشار تبریزی با انتشار این پیام صوتی آقای راغب درباره بیماری او و عدم دسترسی به بیمارستان هشدار داده است. او نوشت: «آقای احمدی راغب از بیماریهایی از جمله فتق و آرتروز زانو رنج میبرد. وی از عید نوروز تاکنون حدود شش ماه است به دلیل بیماری فتق می بایست تحت عمل جراحی لاپاراسکوپی قرار بگیرد ولی با کارشکنی مسئولین مربوطه تنها در چند نوبت توسط پزشک غیرتخصصی معاینه شده است. در حالی که این زندانی سیاسی برای درمان نیازمند رسیدگی پزشکی تخصصی و اعزام به بیمارستان است».
محمد رضوانیکاشانی، پژوهشگر و مدرس فلسفه، پس از یک سال حبس ناعادلانه در زندان اوین آزاد شد. وی در مرداد۱۴۰۲ به اتهامات واهی «تبلیغ علیه نظام» و «توهین به مقدسات» بازداشت و به ۱۵ ماه حبس تعلیقی و یک سال حبس تعزیری محکوم شده بود.
علت اصلی بازداشت او، انتشار حدود ۱۵۰ درسگفتار با عناوین «آخوندیسم و شیعهگری» بود که در آن به بررسی تاریخی و انتقادی نقش روحانیت شیعه در ایران پرداخته بود. این فعالیتهای علمی و پژوهشی که در چارچوب آزادی بیان قرار میگیرند، بهانهای برای بازداشت و محکومیت وی شد. پس از بازداشت، او به بندهای ۲۰۹ و ۲۴۰ اوین منتقل شد که از بدنامترین بندهای این زندان و محل بازجوییهای طولانی و شکنجه هستند. پس از اتمام بازجوییها، وی به بند چهار اوین منتقل شد.
با وجود اینکه حکم آزادی آقای رضوانی کاشانی از ۲۸ اردیبهشت جاری صادر شده بود، اما به دلایل نامعلوم و با اعمال نفوذ نیروهای امنیتی، وی همچنان در زندان نگه داشته شده بود.
آزادی او پس از اعتراضات گسترده جامعه علمی و مدنی و فشارهای بینالمللی صورت گرفته است. با این حال، این آزادی با طعم تلخ نقض حقوق اساسی وی همراه است.
سکینه پروانه، زندانی سیاسی کُرد محبوس در زندان اوین اعلام کرده است که به یاد «ژینا، علی مظفری و تمام جانباختگان خیزش ۱۴۰۱ دو روز در اعتصاب غذا» خواهد بود. این زندانی سیاسی گفته است؛
علی مظفری، ورزشکار و عضو تیم والیبال جوانان سایپا بود و روز ۳۱شهریور۱۴۰۱، در سن ۱۷ سالگی با شلیک سه گلوله ماموران جمهوری اسلامی در قوچان جان باخت.
او در اعتراض به کشتهشدن مهسا ژینا امینی به خیابان رفت و دیگر به خانه برنگشت. یک هفته بعد از کشتهشدن علی، پیکر بیجانش را در ازای دریافت پول گلولهها به خانوادهاش تحویل دادند.
کامران افسری،اهل روستای نی از مریوان، که سهشنبه ۲۰شهریور توسط نیروهای امنیتی بازداشت شده بود، دو روزبعد باتودیع وثیقه از زندان آزاد شد. نیروهای امنیتی بدون ارائه حکم قضایی به منزل وی یورش برده و وی را بازداشت کردهاند.تاکنون دلایل بازداشت و اتهامات مطروحه علیه این شهروند به طور رسمی اعلام نشده است.
امیرمحمد داوودی، نوجوان ۱۵ ساله اهل ایرانشهر،روز پنجشنبه ۲۲ شهریور در پی تیراندازی نیروهای نظامی مرصاد به خودرو سوختبری که وی سوار آن بود، جاتش را از دست داد. نیروهای نظامی بدون هشدار قبلی و بصورت مستقیم به سمت خودرو وانت نیسان امیرمحمد شلیک کردهاند.این حادثه درمحدوده راسک رخ داده است.
تیراندازی به این سوختبر باعث واژگونی خودرو و آتشسوزی آن شده و در نهایت به کشته شدن این نوجوان سوختبر منجرشد.
احمد آسکانی،اهل مورتان پنجشنبه ۲۲ شهریور در منطقه صفر مرزی جکیگور، واقع در راسک، توسط نیروهای هنگ مرزی مورد اصابت گلوله قرار گرفت و مجروح شد. این نیروها با کمین در مسیر تردد سوختبران به سمت خودرو احمد که در حال حرکت بوده شلیک کردهاند. تیراندازی به این سوختبر بدون ایست و هشدار قبلی بوده و منجر به مجروح شدن او شده است.
چهارشنبه ۲۱شهریور رضا علائی،اهل بانه توسط نیروهای امنیتی بازداشت و به مکان نامعلومی منتقل شد.
چهارشنبه ۲۱شهریور جلسه دادگاه رسیدگی به اتهامات محمدرضا فقیهی، وکیل دادگستری دردادگاه انقلاب تهران برگزار شد.او ازبابت اتهامات به دفاع ازخودپرداخت.
مهران بلوچزهی،اهل روستای گروانی، چهارشنبه ۲۱ شهریور در منطقه کشتگان بخش بم پشت شهرستان سراوان، توسط نیروهای نظامی مرصاد مورد اصابت گلوله قرار گرفت و مجروح شد. نیروهای نظامی بدون هشدار قبلی و به صورت مستقیم به سمت خودروی در حال حرکت مهران شلیک کردهاند. نیروهای نظامی با ایجاد ایست و بازرسی در مسیر تردد سوختبران، به سمت خودرو مهران که خالی از سوخت بوده شلیک کردهاند. پس از اصابت گلوله به پای مهران، نیروهای نظامی محل را ترک کردهاند.
