این همه ناشی از انزوا و ضعف ایران است!

حبیب رمضانخانی

در ادامه تلاش های دیپلماتیک امارات برای همراهی و تایید ادعاهایش در مورد جزایر سه گانه ایرانی، بعد از تغییر موضع چین و روسیه و همراهی با ادعاهای آن کشور، اینبار نوبت اتحادیه اروپا بود که در بیانیه پایانی خود با شورای همکاری خلیج فارس، بر ادعاهای آن کشور حکم تایید و همراهی بزند.

قابل تامل اما، موضع دستگاه دیپلماسی و حاکمیت ایران است که بسان گذشته، فقط در حد سخنگوی وزارت خارجه آن ادعاها را رد کند و تمام!

آری، در هنگامه ای که امارات در چند سال اخیر با تلاش های دیپلماتیک گسترده و سنگین از فرصت انزوای ایران بهره جسته و به دنبال لابی گری سنگین برای پیشبرد ادعاها و همراهی قدرت ها و نهادها و سازمان های بین المللی است، موضع و تلاش ایران فقط محکومیت و رد آن ادعاها بوده است و حتی مقابل مواضع خصمانه به اصطلاح دوستان خود، روس و چین نیز اعتراض و اقدام در خوری انجام نداده است!

قابل تامل تر، در مقابل همین واکنش محدود، روسیه و چین با کلی گویی و فرافکنی، صرفا گفته اند؛ کشورشان از استقلال و یکپارچگی ایران دفاع می کند! که خوب اگر متولی و دلسوزی بر این ملک بود، می گفت: کشوری نیاز به تایید استقلال و یکپارچگی خود دارد که چون امارات و همسایگانمان چند دهه از ایجادشان به اراده قدرت های استعماری نگذشته باشد، نه ایران که سابقه ملت بودگی و ماهیت و سابقه کشور شدگیش را می توان به چند هزار قبل سراغ گرفت…

از طرفی نکته وقتی جالب می شود که به یادآوریم، در هنگامه ای که قدرت ها و سازمان های بین المللی در حال عتاب و خطاب به ایران برای مذاکره و واگذاری خاک خود به ادعاهای امارت هستند، در موارد مشابه اختلافات مرزی، چون نمونه اختلاف پاکستان با هند و افغانستان، چین با همسایگان خود، ترکیه با یونان، بریتانیا با آرژانتین و… از چنین مواضع و تاکیدات خبری نیست که این خود نشان می دهد، چون ما در انزوای جهانی قرار گرفته و در موضع ضعف هستیم، روسیه و چین آنگونه از فرصت بهره جسته و با کارت ایران بازی می کنند و این سو امارات گستاخ شده و برای ادعاهای خود تلاش می کند.

در پایان، ما در حالی مقابل این اجماع و موضع گیری ضد ایرانی قدرت ها و همراهی با ادعای امارات مواجه بوده و در شکست این اجماع ناتوان هستیم که آن سوتر، کیلومترها دورتر از مرزهای خود دنبال مطالبات سرزمینی فلسطینی ها و لبنانی ها هستیم که الان بایسته است بگوئیم، کل اگر طبیب بودی، سر خود دوا نمودی!