ضا موسوی طبری
به تازگی جناب آقای سید محمد خاتمی فرمودهاند: مردم با وجود انتقادات و گلایهها در راهپیمایی ۲۲ بهمن شرکت کنند و روح تازهای به انقلاب و ایران اسلامی بدمند.
جناب آقای خاتمی
بندۀ هیچکاره چند ماه پیش با اعتماد به شما و به توصیۀ حضرت عالی به آقای “متر ۱۰۰” رأی دادم. نه تنها رأی دادم که دوستان و آشنایان را نیز در همین کانال و خارج از آن، به دادنِ رأی ترغیب کردم. (البته با این شرط که پزشکیان در صورت عدم توانایی در تحقق وعدهها استعفا دهد که در آن برهه پذیرفت و امروز ظاهراً علاقهای به این امر نشان نمیدهد)
اکنون با آگاهی روزافزون از نبوغِ این فرد و فصاحت و بلاغت بینظیرش، انتصابات خیرهکنندهاش، پیامهای دلربایش، گرانیِ کمرشکنِ دزدیحلالکنِ فحشاآفرینِ خانمانبراندازش، مثل آن حیوان باوفا و دوستداشتنی پشیمانم. اگرچه از همان ابتدا هم پشیمان بودم و پیشتر سروده بودم:
چه گویم بیش ازین از اعتماد رفته بر بادم
که ذوق رهزنی دارند ارباب نگهبانی
وزان سو بیتعارف گفته باشم با رفیقانم
چه فرقی میکند حالا فلانی یا که بهمانی
نشد حاصل ازین عهد مشعشع غیر ازین اربع
که میدانید و میدانند و میدانیم و میدانی
ز هر قولی، ز هر فعلی، ز هر فکری، ز هر ذکری
پشیمانی، پشیمانی، پشیمانی، پشیمانی
