مجتبی نجفی
قوه قضاییه علیه دست اندرکاران جایزه معماری اعلام جرم کرده. باز هم موی زن دیدند و لرزیدند. مخمصه ای بدی برای جمهوری اسلامی است؛ یک جنبش نقطه زن، که مثل نیش زنبور، هر از گاهی خرس وحشی را آزار میدهد و خرس، ناتوان از مقابله با همه گیری زنبورها، به در و دیوار میزند. این صورتبندی کلی جنبش زنان ایران است که از خانه تا خیابان تمام ارکان اعتقادی نظام فرهنگی و سیاسی حاکم بر ایران را هدف قرار داده.
زنبورها در جای جای شهر لانه دارند. یکی دو تا نیستند. زمان و مکان را گسترده کرده اند و نظام حاکم را خشمگین. هیچ عنصری به میزان خود جمهوری اسلامی به توسعه جنبش زنان در ایران کمک نکرد. آنقدر میدان سلطه اش بر ذهن و بدن زن را گستراند تا میدان مقاومت زنان هم گسترده تر شد. جمهوری اسلامی بزرگترین ضربه را از جایی خورد که بیشترین حرص برای ممنوعیتش را داشت: موی زن، بدن زن آن دنیای خیالی مهندسی شده با فقه عبوس و ترشرو را به هم میریزد و هر نمایش زنانه مثل تیری بر قلب حکومت دینی است.
زن، پاشنه آشیل نظام دینی فقه مدار است، برای همین حاکم با زن میجنگد. جمهوری اسلامی زن کنترل شده میخواهد نه زن آزاد. میخواهد هم در اندرونی و هم در عرصه عمومی، حضور زن تحت فرمانش باشد اما یکی از پر چالش ترین مسایل جمهوری اسلامی این است که نمیتواند. همه زنبورها را نمیتوان گرفت و برای همین، جای جای بدن خرس وحشی، پر از نیش زنبور است. مدام اعلام جرم میکند و باز هم تکرار میشود. از شنبه های رادان، جریمه ها و شلاق ها و تحقیر ها هم نتوانسته جلوی نیش زنبورها را بگیرد. به این میگویند جنبشی که فضا سازی میکند، از خانه تا خیابان را میدان بازی اش تعریف کرده و خرس زخمی را مدام عصبانی و حضور خود را بر خلاف قوانین عقب مانده در عرصه عمومی با وجود هزینه های سنگین تحمیل کرده. تصاحب و بسط فضا، این است راز موفقیت جنبش زنان ایران.
#جنبش_زنان
#زن_زندگی_آزادی
https://t.me/modjtabanajafifrance/2484