کمپین حقوق بشر ایران در گزارشی که روز چهارشنبه ۲۲ اسفند (۱۲ مارس) منتشر کرد، نوشت تنها در دو ماه اول سال جاری میلادی، حداقل چهار زندانی در زندانهای ایران به دلیل محرومیت عمدی از مراقبتهای پزشکی حیاتی جان خود را از دست دادهاند. بنا بر گزارش این عمل در جمهوری اسلامی به یک رویه عادی تبدیل شده است.
این چهار زندانی انور چالشی، حسن دمانی، بهرام درویشی، و فرزانه بیجانیپور بودهاند. کمپین میگوید این اسامی “تنها نوک کوه یخ” از آن چیزی است که در زندانهای ایران میگذرد و تعداد واقعی مرگها قطعاً بسیار بیشتر است، زیرا بسیاری از موارد مرگ زندانیان که بر اثر از محرومیت از درمان رخ داده است، گزارش نمیشود.
فقدان شفافیت به مقامات زندان اجازه میدهد تا علل مرگ را پنهان کنند. خانوادهها، حتی زمانی که به علت مرگ مشکوک باشند، اغلب به دلیل ترس از انتقامگیری توسط دولت سکوت میکنند.
هادی قائمی، مدیر کمپین حقوق بشر ایران میگوید: «مرگها در زندانهای ایران حوادث اتفاقی نیستند، آنها نتیجه یک سیاست عامدانه دولتی هستند که هدف آن مجازات زندانیان سیاسی از طریق بیتوجهی پزشکی است و این عمل معادل قتل است.»
به گفته او سیستم حاکم بر زندانهای ایران به مقامات اجازه میدهد که “زندانیان را بدون عواقب به قتل برسانند”، و این وضعیت “تنها در صورتی تغییر خواهد کرد که فشار بینالمللی قابل توجهی بر مقامات ایرانی برای متوقف کردن این عمل جنایی وارد شود”.
به گزارش سازمان ملل این محرومیت بهطور ویژه بر زندانیان سیاسی، زندانیان عقیدتی یا از اقلیتهای قومی و مذهبی ایران اعمال میشود که معادل شکنجه و قتل خودسرانه است.
