فریبا نظری
چند سالی است از راه اندازی ابزار ارتباطی کارزار میگذرد. اجازه دهید برای آشنایی دقیقتر از معرفی خود کارزار کمک بگیرم:
«کارزار یک استارتاپ اجتماعی است که مأموریت اصلی آن ترویج مطالبهگری مدنی و همافزایی اجتماعی است. کارزار پلتفرمی امن، مستقل و رایگان برای طرح درخواستها، شکواییهها و تقدیرهای جمعی از طریق جمعآوری امضا است.
پلتفرم کارزار دارای مجوزهای لازم از مراجع مختلف است و در چهارچوب قوانین جمهوری اسلامی ایران و با اتکا به اصل ۲۴ قانون اساسی مبنی بر آزادی بیان، و همچنین قوانین حقوق شهروندی و قانون تجارت الکترونیک در کشور فعالیت مینماید. وبسایت کارزار خرداد ماه سال ۱۳۹۶ راهاندازی شد و حالا با میزبانی میلیونها امضا به نامی شناخته شده میان مردم و فعالان اجتماعی تبدیل شده است»( وب سایت کارزار).
بررسیهایم بیانگر برخی از نکات مهم درباره حضور تعدادی از ایرانیان و مشارکت نکردن تعدادی دیگر از آنها در کارزار است:
۱- کارزارهای مختلف، روایتی متکثر از کنشهای جمعی گروهها و قشرهای متنوع شهروندان ایرانی است.
۲- طرح مطالبات و اعتراضات در پلتفرم کارزار، به کمپینهای پتیشن در پلتفرمهای بینالمللی شباهت دارد.
۳- موضوعات کارزارها، از تنوع زیادی برخوردار است، اما همه موضوعات و مطالبات در زمره مسائل اجتماعی* جامعه نیست.
۴- در کارزارهای ثبت شده، معمولاً مخاطب و گیرنده درخواست یا اعتراض، مسئولان عالی نظام از دفتر رهبری و روسای قوای سهگانه تا وزرا و استانداران و مدیران سطوح میانی سازمانها و دستگاههای مختلف، است.
۵- با وجود استناد استارتاپ اجتماعی کارزار به اصل ۲۴ قانون اساسی و آزادی بیان شهروندان، برخی کارزارها متوقف شده و میشوند.
۶- میزان موفقیت کارزارهای مختلف در طی چند سال فعالیت این پلتفرم، متفاوت بوده است.
۷- ورود شهروندان در کارزارها برای کنشگری و امضا، آسان و برای قشرهای مختلف جامعه امکان پذیر و در دسترس است.
۸- آگاهی رسانی عمومی، یکی از نخستین و کمترین نتایج هر کارزار است.
۹- رسانههای مختلف با بازنشر کارزارها، در آگاهی رسانی عمومی نقش مهمی دارند.
۱۱- پلتفرم کارزار، قصد دارد نقش تسهیلگرانه طرح مطالبات و اعتراضات مدنی را ایفا کند تا منجر به شبکه سازی گروههای مختلف جامعه با مطالبه و درد مشترک، شود.
۱۲- بنظر میرسد نبود آگاهی کافی از چند و چون شیوهی اجرای کارزارها، ترس از پیامدهای مشارکت در آنها، ترس از کنش جمعی، ترس از برخورد سطوح مختلف امنیتی و قضایی حاکمیت با امضا کنندگان کارزارها، باور به ناموفق بودن کنشهای جمعی در قالبهایی اینچنین، بی فایده و بدون نتیجه بودن این گونه درخواست ها و اعتراضات، تصور صوری بودن کارزارها، بیتوجهی مسئولان و مدیران سطوح مختلف نظام به مطالبات و اعتراضات عمومی، دور شدن جامعه مدنی از کنشگری های موثر و واقعی، و در نهایت بیتفاوتی جامعه به دلیل کاهش شدید سرمایههای اجتماعی نظام حکمرانی و دستگاهها و سازمانهای وابسته نزد آنان، عاملیت بخشی از شهروندان را از مشارکت کنشگری و مطالبه گری در کارزارها؛ دور کرده یا کاهش داده است.
با این توضیحات، من و چند نفر از دوستان کنشگر اجتماعی ام تصمیم گرفتیم تا پیشران یک کارزار متفاوت باشیم.
کارزاری از یک بخش جامعه مدنی به بخشی دیگر از آن، بدون مطالبه و درخواست از مدیر یا مسئولان ارشد نظام حکمرانی.
کارزاری از سوی تعدادی از شهروندان به تعداد دیگری از شهروندان و هموطنان گرامی موتورسیکلت سوار.
باور داریم که در جهان امروز، ضروری است با فاصله گرفتن از همبستگی مکانیکی و قوانین تنبیهی؛ نیاز داریم به سوی همبستگی ارگانیکی و قوانین ترمیمی گام برداریم.
باور داریم که با همکاری و همیاری یکدیگر میتوانیم بسیاری از مشکلات و رویه های نادرست و آسیبزای اجتماعی را به سمت وضعیت مطلوب تغییر دهیم.
امیدوارم افزون بر رسانهها، شهروندان عزیز در گروههای مختلف نیزهر یک به مثابه یک رسانه فعال عمل کرده و سوژه و روایت گر این کنش جمعی باشند.
لطفا برای امضاء و مشارکت در کنش جمعی کارزار متفاوت، از لینک زیر وارد شوید:
https://www.karzar.net/220885
۳۰ اردیبهشت ۱۴۰۴
