من فکر نمیکنم با وجود همه این مشکلات امکان مذاکره باشد و مذاکره به موفقیت برسد و در صورت موفقیت این فساد برچیده شود و جمهوری اسلامی چهره دیگری پیدا کند.
از زمان شروع کارزارهای انتخاباتی درامریکا مقامات ایران اعلام کرده اند که برای آنها مهم نیست چه کسی رئیس جمهور امریکا باشد. اما آیا در واقعیت نیز چنین است؟
فکر نمی کنم چنین باشد. اینها به آقای بایدن مثل یک امامزاده دخیل بسته اند و فکر میکنند که آمدن بایدن فشاری را که ترامپ به گلوی آنها گذاشته برخواهد داشت ولی واقعیت این طور نیست و شاید سرنوشت ایران بستگی به عواملی دارد که فراتر از انتخاب یا عدم انتخاب یک رئیس جمهور باشد.
آقای شریعتمداری در مورد امکان مذاکره مابین رهبران جمهوری اسلامی و امریکا چنین اظهار داشت:
علاوه بر همه مشکلات ساختاری که برای برچیدن تحریمها حتی به فرض مذاکره و حتی به فرض موفقیت در مذاکره وجود دارد و سالها طول خواهد کشید، هزاران نفر در تحریم هستند، شرکتهای زیادی در تحریم اند، اقتصاد ایران در همه ابعاد خودش در تحریم است و این تحریمها با تروریسم پیوند خورده که رفع آنها بسیار مشکل است. ولی علاوه بر آن پیدا شدن اجماع در میان حاکمان ایران برای اصولا مذاکره موفقیت آمیز بسیار سخت است و در صورت مذاکره هم اعمال ایذایی که مذاکره را به نتیجه نرساند احتمالش زیاد است. شما می دانید منتفعین از وضعیت فوق العاده ناشی از تنش میان ایران و امریکا و تحریم های موجود مافیاهای بزرگی را تشکیل داده و ساختارهای فاسدی را در جمهوری اسلامی بوجود آورده که اینها عادی سازی روابط ایران و امریکا به نفعشان نیست. علاوه بر اینها لابی های بزرگی از کشورهای همسایه در ایران هستند که اونها هم صلاح شان در نزدیکی جمهوری اسلامی و امریکا نیست. همچنین جمهوری اسلامی اگر بخواهد نزدیک شود، اولین مسئله مورد مذاکره، عدم دخالت آن در کشورهای همسایه است. این چیزی است که سپاه را از وضعیت فعلی به یک ارتش معمولی تنزل می دهد و وضعیت ممتاز سپاهیان را به عقب می کشاند. آنهایی که خیز برداشته اند که ریاست جمهوری آینده را تصاحب کنند و قدر قدرت ایران بشوند، بهیچوجه چنین تنزل جایگاهی را تحمل نخواهند کرد. من فکر نمیکنم با وجود همه این مشکلات امکان مذاکره باشد و مذاکره به موفقیت برسد و در صورت موفقیت این فساد برچیده شود و جمهوری اسلامی چهره دیگری پیدا کند.
درباره اهمیت تاثیر رئیس جمهور در امریکا روی پیشبرد دمکراسی در ایران پرسیده شد که ایشان چنین پاسخ داد:
بنظر من در اهداف استراتژیک امریکا فرقی ندارد. آنچه که فرق دارد ممکن است در شش ماه اول ریاست جمهوری آقای بایدن که هنوز جا نیفتاده و گیجی آنها به جمهوری اسلامی فرصتی بدهد تا مقداری تنفس کند. یا بایدن برای شروع مذاکرات حاضر بشود که دستورات اجرایی بدهد که خزانه داری امریکا تحریم ها را سخت نگیرد و مقداری از پولهای نفت به ایران منتقل شود ولی اهداف همان است. اهداف این است که در نهایت روابط ایران و امریکا باید عادی باشد و ایران در منطقه باید ماجراجویی نکند، از ماجرا جویی اتمی صرفنظر کند و یک نظام عصیانگر در سطح بین المللی نباشد . اینها چیزهایی است که جمهوری اسلامی را از حیز انتفاع می اندازد. جمهوری اسلامی اصولا تا کنون با دشمنی با امریکا و اسراییل تابحال دوام آورده و ولی فقیه بدون این دشمنی معنای وجودی ندارد. بنابراین من فکر نمی کنم که اینها امتیازاتی باشند که ایران حاضر باشد که بدهد و اگر هم به فرض محال بدهد، نظامی که بعد از آن میاید پایایی ان بشدت در معرض خطر خواهد بود، بیش از آنجه که این نظام در معرض خطر است و اگر هم پایا باشد دیگر این نظام نخواهد بود.
