مسئولین جمهوری اسلامی بارها و در مناسبتهای مختلف به این مسئله اشاره کرده اند که افزایش جمعیت ایران برایشان مطلوب است و با استفاده از ابزارهای مختلف سعی کرده اند که به این خواسته خود جامه عمل بپوشانند. از تبلیغات در صدا و سیما، فیلمها، سریالها و حتی بیلبوردهای شهری استفاده کردند تا تصویر خانواده شاد را با تعداد زیادی بچه به نمایش بگذراند. اما وقتی آمار نشان داد که این تبلیغات تاثیر چندانی در فرزندآوری مردم نداشته، به روشهای دیگری مانند ممنوعیت انجام جراحی های جلوگیری از بارداری مانند وازکتومی و توبکتومی و توقف توزیع رایگان لوازم جلوگیری از بارداری در مناطق محروم شهری روی آوردند. و حالا وزیر بهداشت اعلام کرده که ارائه این لوازم به خانواده های عشایر هم ممنوع شده است. و این می تواند باعث تحمیل بارداریهای ناخواسته به زنانی بشود که بدلیل موقعیت جغرافیایی محل زندگی خود دسترسی آسان به داروخانه ها ندارند. اما این مصوبه واین تلاش برای افزایش جمعیت تا جمعیت مطلوب علی خامنه ای یعنی ۱۵۰ میلیون نفر علاوه بر مشکلات متعدد محیط زیستی، منابع و زیرساخت و امکانات آموزشی و دهها مشکل دیگر در مقیاس کشوری چه تاثیری در زندگی زنان دارد؟ در آنالیز چنین شرایطی جه چیزهایی را باید برای حق حیات زنان در نظر گرفت؟
برای بررسی جنبه های مختلف این مصوبه بر زندگی زنان ایران با خانمها گلاله شرفکندی، عفت گوهری و کوثر فتاحی اعضای کارگروه زنان و برابری جنسیتی شورای مدیریت گذار گفتگویی انجام شده است.
