حتی اگر تحریمها هم نبود آن ساختار نهادی کجکارکرد و ضد تولیدی در ایران، ایران را به سمت اضمحلال پیش میبرد.
فرشاد مومنی، اقتصاد دان در نشست موسسه دین و اقتصاد: من در کتاب «اقتصاد ایران در دوره دولت ملی» این موضوع را با جزئیات در تجربه اقتصاد ایران در سالهای میانی قرن بیستم توضیح دادم و گفتم که استراتژی آنها بلاتکلیف نگه داشتن ایران است. محور اصلی این استراتژی هم ویژگیهای سوقالجیشی استثنایی ایران است. علت دوم آن نیز پتانسیلهای خیلی خارقالعادهای ایدئولوژی حاکم بر ایران است که حالا الان نمیخواهم این موارد را توضیح دهم، ولی میخواهم بگویم، افرادی که میخواهند روی جو بایدن حسابی ویژه باز کنند، بیایند تجربه اوباما را نگاه کنند. اوباما در توافق برجام خیلی شفاف و به نظر من غیر پنهانکارانه گفت که این توافق، توافق مبتنی بر اعتماد متقابل نیست. تعبیر عیناً این بود که این توافق، یک توافق مبتنی بر راستی آزمایی است.
یعنی هر لحظه ممکن است که شکنندگیهای راستیآزمایی، چه مبنایش بهانهجویی باشد و چه مبنایش واقعیت باشد، در هر حال شکننده است و این یک مسئله بسیار حیاتی است. آنهایی که مسائل اقتصادی – سیاسی بینالملل را همزمان با مسائل اقتصادی – سیاسی ایران دنبال میکنند به خوبی میدانند که آن استراتژی بلاتکلیفی در دوره ترامپ یک وجه جدیدتر هم پیدا کرد و آن هم این بود که یک پایههای حقوقی بسیار مستحکم برای بلاتکلیف نگه داشتن ایران ایجاد کردند که واقعاً تعبیر مایک پمپئو این بود، اگر افراطیترین رئیس جمهور طرفدار ایران در آمریکا بیاید، حداقل یک افق زمانی بین ۱۰ تا ۲۰ سال زمان میبرد تا آنها بخواهند این تحریمها را منتفی کنند.
من میخواهم خیلی شفاف با مسئولان کلیدی کشور صحبت کنم و بگویم فکر میکنید که اگر آنها مثلاً بر اساس یک معجزه تمام تحریمها را هم بردارند، اوضاع ایران به سامان خواهد شد. خیر، ما با شواهد پرشمار نشان دادیم که حتی اگر تحریمها هم نبود آن ساختار نهادی کجکارکرد و ضد تولیدی در ایران، ایران را به سمت اضمحلال پیش میبرد، کارکرد تحریمها و بعداً کرونا این بود، آن تلاشهایی که در سایه دلارهای نفتی بر محور پنهان کردن این واقعیتها در ایران سازمان پیدا کرده بود را تحریمها و برجام و کرونا منتفی کردند و برآیند آن خطاهای سیاستی و به غایت ناکارآمد و به شدت فسادزا را عریان کردند. این مسئله کلید اصلی ماجراست و من میخواهم با مسئولان گرامی کشور اینگونه صحبت کنم. از روزی که در سال ۱۳۹۱ تحریمها ابعاد جدید پیدا کرد، در مقام شعار و ادعا به مسئولان کلیدی کشور گفتم که تحریم را به مثابه یک فرصت برای جبران خطاهایی که کشور را آسیبپذیر کرده و ارتقای بنیه تولید ببینید.
منبع: ایلنا
