بالاخره حسن آقا از خواب عصرگاهی بیدار شد و به وزیرش نامه نوشت که وزارت کشور فقط موظف به اجرای دستورات او و معاونت حقوقی ریاست جمهوری است[نه شورای نگهبان] و کدخدا هم در جوابش گفت که اصلا همه ثبت نام کنند، هرکسی حق نداره بیاد خواستگاری، پاستور برای ما خیلی عزیزه به هرکسی نمیدیمش؛ البته تا دم در هم اومدین طوری نیست اما توقع چایی نداشته باشید! تازه اگر کسی هم چایی خورد، از شام خبری نیست؛
شورای نگهبان دو روز قبل مصوبه داده که دخترشون ( پاستور ) رو به زیر ۴۰ سال و بالای ۷۵ سال نمیدن و اونهایی که قبلا خواستگاری کردن و رد شدن هم دوباره نمیتونن بیان خواستگاری؛ ۲۰۳ نفر از مهمانان ناخوانده مراسم هم به پدرزن سیاسی شون نامه نوشته و ضمن حمایت از این محدودیت ،پیشنهاد کردند که مراسم خواستگاری پاستور خانم مانند مراسم آنها خلوت باشه.
کدخدا بعد از نامه حسن به رحمانش ،البته کمی سرکیسه را شل کرده و گفته اگر احساس کنیم جوانی مثلا ۳۸ سال هم داشت، اهل این قرتی بازی ها مانند مذاکره و وین، آینده و ایران و دیپلماسی و این چیزای زشت هم نباشد و صبح بره بیرون دنبال تدارکات ، شب بیاد خونه، کاری هم به هیچی نداشته باشه و تو کارای پاستور و خواهر و برادراش دخالت نکند چرا که ندیم اتفاقا ما دنبال همچین … هستیم.
