زمانی که بیانیه ۱۴ نفره در آستانه ۲۲ خرداد ماه سال ۱۳۹۸ هجری شمسی، همزمان با سالگرد کودتای انتخاباتی باند خامنه ای-احمدی نژاد در سال ۱۳۸۸، که در آن خواستار کنارهگیری سید علی خامنهای شده بودند، منتشر شد، تصور نمی شد که چند ماه پس از آن خیزش سراسری آبان ۱۳۹۸ علیه نظام جمهوری اسلامی و شخص رهبری به وقوع بپیوندد.
اگرچه خیزش آبان ۹۸ با کشتار بیش از ۱۵۰۰ نفر از معترضین به گرانی قیمت بنزین سرکوب شد اما اقشار و اصناف معترض، از بازنشستگان، مالباختگان، معلمان تا کارگران روزی نبوده است که، بدون دادن بهانه به نیروهای سرکوبگر حکومت، مطالبات صنفی خود را در تجمعات اعتراضی بیان نکنند. اعتراضاتی مداوم و دامنه دار که نشان می دهند خیزش آبان ۹۸ نه تنها سرکوب نشده است، بلکه در اشکال هوشمندتر، سازمانیافته تر و سراسری تر ادامه یافته است.
بدون شک نیروها فعالین میدانی این اعتراضات خیابانی با درس آموزی از خیزش آبان ۹۸ توانسته اند با سازمان دادن هسته های مقاومت مدنی و با استفاده از امکانات شبکه های اجتماعی ضمن سازماندهی اعتراضات، خود را نیز از شناسایی و دستگیری در امان نگاه دارند.
عدم حضور اکثریت غالب مردم ایران در پای صندوقهای رای «نمایش انتخاباتی برای پست ریاست دولت جمهوری اسلامی» نیز نشان داد که روح و شور اعتراضی مردم که خود را در خیزش آبان ۹۸ و سپس اعتراضات پی در پی اصناف و اقشار مختلف در دو سال گذشته نشان داده اند، همچنان زنده است و اینبار با مسالمت آمیز ترین شکل در «نه» بزرگی به نظام جمهوری اسلامی و رهبری آن ظاهر شده است.
بلافاصله بعد از «کمپین رای بی رای»، کمپین ۱۴۰۰ کارگران و کارکنان صنعت نفت و گاز کشورمان راه افتاده است که یادآور نامه ۱۴ نفره می باشد. کمپینی که اینبار در شکل دیگری و در ادامه جنبش اعتراضی مردم ایران علیه نظام حاکم و رهبری آن آغاز شده است.
همانطور که در گزارشات اکثر خبرگزاری های آمده است، کارگران صنایع نفت و گاز ایران با راهاندازی «کمپین اعتصاب ۱۴۰۰»، برای پیگیری مطالبات معیشتی و صنفی خود در شهرهای جنوبی کشور دست از کار کشیدهاند و اعلام کردهاند «از حق خود نخواهیم گذشت».
در حمایت از کمپین ۱۴۰۰، کارگران هفت تپه نیز به کمپین ۱۴۰۰ کارگران صنعت نفت و گاز پیوسته اند و اعلام کرده اند: «ما برای پیروزی کارگران نفت و گاز اعم از پیمانکاری و پروژه ای تا کارگران و کارکنان رسمی، در این مبارزه کارگری آرزوی موفقیت و اتحاد و اتحاد داریم. هفت تپه ایها در کنار شما و همراه شما هستند.»
کارگران پیمانی نفت در پالایشگاهها، پتروشیمیها و نیروگاهها نیز در بیانیه حمایتی خود نوشته اند: «اعتصاب ما یک اعتصاب اخطاری است و یک هفته در جریان خواهد بود و در روز نهم تیر به صف همکاران رسمی خود که اعلام اعتراض کرده اند خواهیم پیوست. ما در این یک هفتهی اعتراضمان با جمع شدن در محل های کار خود تلاش میکنیم که تصمیم گیری جمعی بکنیم و صدای خود را به گوش همکاران کارگرمان در همه جا برسانیم.»
نامه ۱۴ نفره فعالین سیاسی و مدنی، خیزش آبان ۹۸، اعتراضات و اعتصابات هرروزه اقشار و اصناف مختلف کشورمان، «نه» بزرگ دیگری به نمایش «انتخاباتی ۱۴۰۰» و اکنون «کمپین ۱۴۰۰» کارگران و کارمندان صنعت نفت و گاز ایران هریک مرحله و فازی از فرایندی می باشند که در سالهای گذشته شتاب بیشتری یافته است. فرایندی که در هر مرحله ای با اتخاذ روش های مبتکرانه و نو، حاکمیت جمهوری اسلامی را غافلگیر می سازد و به اشکال مختلف پیام اصلی «نه به جمهوری اسلامی» را به گوش رهبری نظام و جهانیان می رساند.
