بانک ملی ایران ۶۷۰۰۰،۰۰۰۰،۰۰۰،۰۰۰ تومان بدهکار است! به خودی های نظام وام داده، پس نداده اند!
یوسف خوش کیش سالها ریاست بانک ملی برعهده اش بود و آنگاه که در سال ۵۶ بانک را به جانشینش تحویل داد، سرمایه بانک سر به فلک کشیده بود و بعد از شرکت نفت پرسودترین بنگاه دولتی ایران بود.
بزرگانی چون ناصر یگانه و خداداد فرمانفرمائیان و مهدی سمعی در راس بانک مرکزی آنچنان نظارتی سخت گیرانه بر بانکها داشتند و از دانش بانک داری و استقلال نسبی برخوردار بودند، که ممکن نبود اجازه دهند که حتی بانکی هفت در صد سرمایه اش مطالبات مشکوک الوصول باشد چه رسد چون بانک ملی فعلی ۷۰ درصد سرمایه اش، آنهم نه مشکوک الوصول که لاوصول و ضرر قطعی باشد.
یوسف خوش کیش سال ۵۶ از بانک ملی به بانک مرکزی رفت و انقلابیون مسلمان در آستانه ورود آیت الله خمینی او را به بانک راه ندادند و سرانجام او را به جرم تورم! و ثابت نگاه داشتن نرخ ارز در اواخر مرداد ۵۹اعدام کردند!
یوسف خوش کیش اعدام شد و برادران انقلابی مکتبی و بعضا چون خاوری با چفیه و جایزه از سپاه! یک به یک آمدند و رفتند و به فرموده مافوق و یا رشوه به سایر برادران انقلابی و مسلمان و مکتبی وام دادند و برادران هم پس ندادند و بردند و خوردند.
دادگستری حکومت اسلامی که در راسش مجتهد ین مورد وثوق رهبر بودند ، هرگاه که فسادی از هر بانکی برخاست کش ندادند و دزدان را رها کردند.
دو نمونه فراموش شده آن، یکی ناصر واعظ طبسی بود که قاضی حکم داد چون نمی دانسته کلاه برداری جرم است رهایش کرد!!
و آن دیگر عظیم ترین کلاه برداری از بانک ها در تاریخ ایران تا ان زمان بود که از سوی برادران رفیق دوست انجام شد. محسن رفیق دوست که با امضای وی بانک بدون وثیقه وام داده بود اصلا احضار نشد. برادر دیگر چند سالی مامور خرید اوین شد، و شبها به خانه رفت. بجایشان فاضل خداد نامی که سرمایه ای هم از خارج با خود آورده بود اعدام شد!
