با وجود کمبود پرستار در کادر درمانی ۸ هزار پرستار با قرارداد ۸۹ روزه در مراکز درمانی دانشگاههای علوم پزشکی و تامین اجتماعی هستند که با فروکش کردن تب کرونا از کار بیکار میشوند.
روزنامه همشهری نوشته «با پایان یافتن پیک پنجم، داستان تمدید نکردن قراردادهای ۸۹ روزه با پرستاران تکرار شد و اینبار قرعه به نام پرستاران تامیناجتماعی افتاد. بهطوریکه گفته میشود برای تعدادی از آنها نامه پایان همکاری داده شده و تعدادی هم در انتظار اتمام قراردادشان هستند تا مانند سال گذشته، نامه پایان همکاری با مراکز درمانی به آنها داده شود و دایره پرستاران بیکار بزرگتر شود.»
شریفی مقدم دبیرکل خانه پرستار پیشتر قراردادهای ۸۹ روزه را «استثمار پرستاران» توصیف کرده و گفته بود «این پرستاران با قرارداد شرکتی، نه بیمه هستند، نه مرخصی دارند. آنها با کمترین حقوق، جذب شدهاند. در این راستا حدود سه هزار پرستار را استخدام کردند که بعد از سه ماه نیز تقریبا همه را اخراج کردند.»
به گفته دبیرکل خانه پرستار ۱۲مدل استخدامی و قراردادی برای پرستاران وجود دارد که قراردادهای ۸۹ روزه، شرکتی ۶ ماهه، یکساله بخشی از آن است که بدترین نوع قراردادها، همین قراردادهای ۸۹ روزه است که پرستاران بنا به نیاز مالی ناچارند زیر بار آن بروند.
علی میرانی پرستاری که مجبور به امضا قرارداد ۸۹ روزه شده، گفته «هنوز تا پایان قراردادم وقت مانده اما مشخص نیست که اگر وضعیت مبتلایان به همین میزان باشد، باز هم با ما قرارداد بسته میشود یا خیر؟ فعالیت ما بستگی به تعداد کروناییها دارد، هروقت تعدادشان بالا رفت، ما کار میکنیم و هر وقت تعدادشان کم شد، از کار بیکارمان میکنند.
پرستاران در فروردین امسال کارزاری با عنوان خوننامه پرستاران امضا کردند که در آن از مسئولان خواستهاند تا به وعدههای خود در رابطه با پرستاران عمل کنند.
