مقاولهنامه ۱۳۸ که ایران و سیزده کشور دیگر تا به امروز به آن نپیوستهاند، در سال ۱۹۷۳ در پنجاهوهشتمین اجلاس سازمان بینالمللی کار تصویب شده است و اصلاحیهای است بر مقاولهنامه قبلی سازمان بینالمللی کار در ارتباط با رشتههای خاص مانند کشاورزی، صنعت وغیره که با اصلاحات صورت گرفته در مقاولهنامه ۱۳۸ کلیه فعالیتهای اقتصادی که ممکن است کودکان درآن به کار گرفته شوند را در برمیگیرد. ماده ۱ این مقاولهنامه دولتهای عضو را متعهد میکند که سیاستی را اتخاد کنند که متضمن لغو کامل کار کودکان باشد و نیز به تدریج حداقل سن برای ورود کودکان به بازار کار را به سطحی افزایش دهند که با رشد جسمی و فکری کامل کودکان سازگار باشد.
بر اساس این مقاولهنامه حداقل سن پذیرش در هر نوع شغل یا کاری که از نظر ماهیت یا شرایط انجام آن ممکن است سلامت، ایمنی یا اخلاق کودکان را به خطر بیندازد نباید کمتر از ۱۸ سال باشد. این مقاولهنامه دولتها را متعهد میسازد که شرایط کودکیکردن کودکان را فراهم کنند. زیرا باور دارد که کودکانی که کار نمیکنند، شانس بیشتری برای رشد مناسب از نظر جسمی و روحی دارند و در نهایت به یک بزرگسال سالم تبدیل میشوند. آنچه که در این مقاولهنامه دارای اهمیت است این است که دولتها آموزش و حضور کودکان را در مدارس تا سن ۱۵ سالگی تضمین کنند که این خود میتواند تا حد زیادی بر توانمندیهای شغلی آنان نیز در آینده تاثیرگذار باشد.
این کنوانسیون از کشورهای عضو میخواهد که حداقل سن برای اشتغال را ۱۵ سال تعیین کرده و کارهای خطرناک را برای افراد زیر ۱۸ سال ممنوع کنند، مگر این که اقدامات خاصی در نظر گرفته شود. اگر چه تعاریف کارهای سبک و طاقتفرسا در این مقاولهنامه به خوبی مشخص نشده است که این ممکن است دولتها را در هنگام وضع قوانین داخلی در راستای استانداردهای این مقاولهنامه با مشکل مواجه سازد. دولتها با عضویت دراین مقاولهنامه اولویت خود را در مقابله با کارکودکان در مشاغل خطرناک و ازبینبردن کار کودکان قرار میدهند. عضویت در این مقاولهنامه خود میتواند به پیشرفت نوجوانان در دستیابی به مهارتها برای پیوستن به مشاغل کاربردی در آینده نیز کمک فراوانی کند.
کانال تلگرامی کودکان کار
