بنابر گزارش اکوایران، شاخص فلاکت در ایران تحت حاکمیت جمهوری اسلامی در تابستان سال جاری به رقم ۵۵.۴ رسید که این مقدار در یک دهه اخیر بیسابقه بوده است.
طبق این گزارش، از آنجا که رقم شاخص فلاکت برابر با مجموع نرخ تورم و نرخ بیکاری است، به این ترتیب با تجمیع رقم ۴۵.۸ مربوط به تغییرات شاخص قیمت کالا و خدمات مصرفی در چهار فصل منتهی به تابستان امسال و نرخ بیکاری ۹.۶ در تابستان سال جاری، میتوان به افزایش بیسابقه شاخص فلاکت در ایران پی برد.
رقم بالای شاخص فلاکت به معنای آن است که دهکهای پایین جامعه بیشتر تهیدست شدهاند. به گونهای که بر اساس اذعان این رسانه، ۳۳ میلیون نفر در ایران در فقر مطلق به سر میبرند.
بر اساس گزارش رسانههای داخلی، در حال حاضر استانهای ایلام، کهگیلویه و بویراحمد، کردستان، لرستان، خوزستان، خراسان شمالی، چهارمحال و بختیاری، کرمانشاه و هرمزگان در محدوده قرمز ۶۰ درصدی شاخص فلاکت قرار دارند.
شاخص فلاکت در کنار نرخ تورم و نرخ بیکاری از شاخصهای مهم در اقتصاد هر کشوری است که میتوان از طریق آن سطح معیشت افراد جامعه را مورد بررسی قرار داد.
به طور کلی شاخص فلاکت برابر با مجموع نرخ تورم و نرخ بیکاری است. این مفهوم برای اولین بار در سالهای ۱۹۷۰ به منظور نشان دادن میزان سلامت یک اقتصاد توسط آرتور اوکان مطرح گردید. عدد بیشتر در اینجا به معنای آن است که مردم احساس سختی بیشتری دارند. هرگاه شاخص فلاکت افزایش یابد به این معنی است که یا تورم افزایش زیادی یافته و یا نرخ بیکاری و یا هردوی آنها با هم دیگر افزایش داشته اند. اما در هر حالت سطح بالای این شاخص نمایان گر وضعیت نامطلوب سلامت اقتصاد در هر کشوری است. به عبارت دیگر افزایش شاخص فلاکت به صورت کلی نشان دهنده این است که با افرادی که در سن کار و در جستجوی کار هستند، نمیتوانند کار پیدا کنند و یا قدرت خرید مردم که تحت تاثیر تورم است کاهش یافته است.
