ملت بزرگ ایران،
بار دیگر لوکوموتیو قتل های زنجیره ای، در ایستگاه اوین، یکی دیگر از نویسندگان را در بند و زنجیر به کام مرگ کشانید تا به جای آوردن اوجب واجبات را رکورد بزند.
آری، در مسیر مبارزه با سانسور و اجبار و جهالت هزینه جبران ناپذیر دیگری بر جامعه دگراندیش و آزادیخواه وارد آمد. بکتاش آبتین، عضو کانون نویسندگان ایران، جان خود را در راه آزادی بیان فدا کرد تا شاهدی بر خودکامگی حاکمان، سلطه بازجوها و بی کفایتی مقامات قضایی جمهوری اسلامی باشد.
جرم آبتین گفتن و نوشتن بود و گناهش پرسش و روشنگری؛ حبس دلسوزانی چون او، آن هم در شرایط همه گیری کرونا، چه مبنایی جز بیخردی مسئولین و ترس حاکمان از سرمایه های این مرز و بوم دارد.
ما زندانیان سیاسی محبوس در زندان رجایی شهر، ضمن ابراز همدردی با بازماندگان آن عزیز بزرگوار، جمهوری اسلامی را مسئول مرگ او میدانیم و باورمندیم که تنها با حضور مسئولانه در کارزارهای دادخواهی و به چالش کشیدن حاکمیت در رابطه با جنایاتی از این دست میتوان مانع از تکرار چنین فجایعی شد.
اسامی امضاء کنندگان:
سعید اقبالی، مطلب احمدیان، احد برزگر، ایرج حاتمی، حمزه سواری، حسن صادقی، پیروز منصوری، عبدالرسول مرتضوی، علی موسی نژاد فرکوش، مهدی مسکین نواز، فرهاد میثمی و نصرالله لشنی.
