خبر اخراج دکتر محمد فاضلی، استاد برجسته دانشگاه شهید بهشتی، هر چند در این ساختار دور از انتظار نیست، ولی قابل تامل و تاسفبار است. چند ماه پیش هم اخراج بیژن عبدالکریمی، استاد به نام فلسفه دانشگاه آزاد، نیز همینگونه مدتی در جامعه دانشگاهی و افکار عمومی تیتر اخبار شد و حواشی های زیادی خلق کرد.
یحتمل بعد از واکنش های افکار عمومی و اعتراض و نامه نگاری های جامعه دانشگاهی، مسئولان بلندپایه در قامت منجی و به نام لطف و عنایت و با منت گذاشتن و شرط و شروط، دستور بررسی مجدد حکم ایشان را، بسان قضیه آقای عبدالکریمی داده و مسیر برگشت به کرسی تدریس را هموار خواهند کرد.
اما در این بین آنچه هدف اصلی هست، به جز سنجش و آمادگی افکار عمومی، بیشتر برجسته کردن برخوردها و ارعاب افکار عمومی و جامعه دانشگاهی است. اینکه وقتی با اساتید برجسته این می کنیم، حواستان جمع باشد که با باقی اساتید چگونه برخورد خواهیم کرد.
جناب فروغی، رییس شبکه سه، در باب کنارگذاشتن برنامه نود و شخص فردوسی پور افاضه فرموده بودند: « چون از مدار ما خارج شدند، کنار گذاشتیم» حالا این اتمام حجتی برای اهل آموزش و علم است. اگر در مدار و چارچوب ما نباشید، خیلی راحت و بدون در نظر گرفتن جایگاه و سابقه، اخراجتان می کنیم.
بر اساس همین برخورد و ترس بود که در قضیه بیژن عبدالکریمی، جامعه دانشگاهی بسیار منفعل و کمتر از انتظار به حمایت و پیگیری از برگشت ایشان پرداختند. مخصوصا اساتیدی که بعد از سال ها تلاش و انتظار، حالا به سختی مراحل جذب را طی می کنند و کوچکترین انتقادی می تواند آن ها را از تبدیل شدن به استخدام رسمی مانع و عذرشان از تدریس خواسته شود!
در نهایت، در دولت فعلی نشان داده شد، همانگونه که برای کادر حاکمیت، از دولت و مجلس تا قوه قضائیه و سازمان های مربوطه، نیروی آموزش دیده و وفادار در دانشگاه امام صادق و مراکز دیگر تربیت کرده و به کار گماردیم، همین برنامه را برای دانشگاه و آموزش و پرورش هم آماده کرده ایم.
پس دست از پا خطا کنید، از نیروهایی که در دانشگاه های کادر ساز تربیت کرده تا دکتری گرفته های بورسیه های زمان احمدی نژاد و البته عزیزان حوزوی را روی نیمکت داریم و فورا جایگزین شما خواهیم کرد!
