بیانیه مشترک تشکلهای بازنشستگان در مورد بودجه ۱۴۰۱

بودجه‌های انقباضی اسم رمز فشار بیشتر بر مردم

در فصل بودجه هرسال هیاهوی تنظیم و تصویب بودجه سالیانه، دلمشغولی دولتمردان و صاحبان قدرت و ثروتی ست که قرار است بطور عمده برای سال آینده ثروت ناشی از درآمد عمومی و استثمار زحمتکشان را بین نهادها و ارگان ها و سازمان‌ها، تنظیم و چگونگی سهم بری هریک را از این منابع درآمد عمومی که مستقیم و غیرمستقیم از جیب مردم تامین می‌شود، مشخص کنند!

این تنظیم بودجه، جدا از منابع مالی بسیار هنگفتی ست که توسط نهاد های حکومتی بیرون از سیستم بوروکراسی دولتی، غیر پاسخگو و غیر شفاف طبق گفته خودشان بخش اصلی اقتصاد را در کنترل داشته و میلیاردها دلار گردش مالی خارج از سیستم دولتی را در دست دارند!

جدا از این اقتصاد کلان رانتی خارج از چرخه آشکار، دهها نهاد غیر مفید و غیر مرتبط با منافع مردم ، چشم به سهم بری هرچه بیشتر از همین بودجه دولتی دوخته اند و دولت کنونی هم مانند سایر دولت‌ها در شرایط مشقت بار زندگی مردم ، سخاوتمندانه به افزایش بودجه نهادهای غیر تولیدی، غیر خدماتی، سرکوبگر و بی خاصیت و بی‌ربط به زندگی مردم که نتیجه اش بسط و گسترش بیشتر فقر و محرومیت های عمومی ست ، اقدام کرده است.

همزمان با سقوط ارزش ریال و سیاست افزایش مالیات ها برای خالی کردن جیب مردم، پیشنهاد افزایش حقیرانه و توهین آمیز ۱۰درصد حقوق کارمندان شاغل و بازنشسته، نازل نگهداشتن مزد حداقل، دست بردن در قوانین کار برای بالا بردن درجه استثمار و بی‌حقوقی کارگران، بلا تکلیف نهادن و بی توجهی به بدهیهای دولت به صندوق ها، تصمیم برای حذف ارز ۴۲۰۰ تومانی بر کالاهای اساسی مورد نیاز در شرایط تورم رسمی ۵۰ درصدی، شاخص هائی است که دولت برای اجرای آنها اراده کرده است. همچنین با حذف یا کاهش خدمات عمومی و افزایش تورمی که از هم اکنون بختک سنگین اش برای سال آینده بر گرده مردم فشار وارد می سازد، بودجه “انقباضی” و “مقاومتی” معنایش برای مردم و طبقه مزدبگیر همچنان تداوم فقر و فلاکت فزاینده است.

در حالی که بودجه سازمانها، ارگانها و نهادهای نظامی، امنیتی، قضائی و تبلیغاتی مذهبی و رسانه ای را سخاوتمندانه بطور چشمگیری افزایش داده اند، اما تمام شواهد کارشناسی می‌گوید در تمامی دهه های گذشته، برای کسری بودجه نقطه عزیمت تورم در ایران، همواره ناشی از شوک‌های وارده به قیمت‌ اقلام اساسی زندگی مردم بوده است و بودجه ۱۴۰۱ نیز چنین است.

بعد از چهل سال تولید ثروت عمومی حاصل از دسترنج میلیونها انسان زحمتکش و بهره مندی از منابع عظیم درآمدهای نفتی و غیر نفتی ، بجای رشد و شکوفائی و رفاه عمومی ، صحبت از بودجه مقاومتی و بودجه ریاضتی و انقباضی نمودن، غیر از چنگ انداختن حکومت بر اقتصاد و سیاست بر بستری از رانت، رابطه، فساد و اختلاس هر چه بیشتر و گسترده تر و حاکمیت مشتی اقلیت برخوردار که تنها خون مردم را در شیشه کرده،و حق معیشت و زیست شایسته را از اکثریت محروم سلب نموده اند، چه معنای دیگری دارد؟

-گروه اتحاد بازنشستگان
-شورای بازنشستگان ایران
-اتحاد سراسری بازنشستگان ایران
– گروه تلگرامی معلمان و کارگران ۱۹ اسفند
– جمعی از بازنشستگان خوزستان

سوم بهمن ۱۴۰۰