خطاب به عزیزانی که من را حمایت کردند
بهنام ایراهیم زاده فعال کارگری و حقوق کودکان کار مجموعه یادداشت های خود را منتشر کرده است. در بخش دوم این مجموعه یادداشت ها آمده است:
«من بهنام ابراهیم زاده کارگر زندانی ای هستم که با حمایتهای گسترده شما عزیزان از زندان مرخص شدم تا نزد فرزند بیمارم باشم . نیما پسر ۱۴ ساله ام بیماری دشواری دارد و مد تیست که در بیمارستان محک در تهران بستری است.
نزدیک به سه سال در زندان بودن من و بعد هم بیماری دردناک فرزندم همه مشکلات را بر روی دوش همسرم زبیده حاجی زاده آوار کرد. اما او همچون ستون محکمی ایستاد و اتکای من شد. میخواهم همین جا از او بعنوان یک مادر، یک همسر و یک انسان آزاده قدردانی کنم.
اکنون من و زبیده روزهای سختی را پشت سر میگذرانیم . من که بخاطر شکنجه ها و فشارهای داخل زندان ۷۵ درصد شنوایی گوش چپم را از دست داده ام و از درد مهره گردنم درد میکشم حتی فرصت مراجعه به دکتر و درمان برای خودم را نداشته ام و همه مشغله ام نجات جان تنها فرزندم از چنگ بیماری مهلکی است که دچارش شده است . اما اكنون مقامات پافشاری می كنند كه به زندان برگردم این در حالی است هنوز فرزندم در بستر بیماری است و به وضعیت پزشكی خودم رسیدگی نكرده ام چرا كه وقت كافی به خاطرمریضی فرزند عزیزم نداشته ام.
ولی چه شیرین است وقتی خود را در حمایت وسیع انسانهای آزادیخواه در ایران و در سطح جهان می بینیم . هر روز دوستان بسیاری که هر گز آنها را ندیده بودم و نمی شناختم، زنگ میزنند و جویای حال نیمای عزیزم میشوند . از فعالین کارگری تا تشکلها و نهادهای مختلفی که سنگرهای مبارزه کارگران و مردم هستند، از دانشجو تا کانون هایی چون کانون نویسندگان وكانون های كارگری و ان جی او های مختلف همه به سراغمان آمدند و با حمایتشان و پشتیبانیشان به ما امید و توانایی بخشیدید . من یک فعال مدافع حقوق کارگر و حقوق کودک هستم . این صدها انسانی که به سراغ ما آمدند در واقع آزادیخواهی و انسانیت را ارج گذاشتند.
از تک تک عزیزانی که ما را در حلقه محبت خود قرار دادند . ما را حمایت و پشتیبانی کردند و نگذاشتند در این ایام تلخ تنها بمانیم، از صمیم قلب سپاسگزارم.
عزیزان قدردانی میکنم.»
مجموعه یادداشت ها را اینجا مطالعه کنید.
