به نام خداوند جان و خرد
روز یکشنبه ۲۳ مرداد ۱۴۰۱ اداره اطلاعات در کانالی که خودشان در تلگرام برای زندانیان سیاسی و بقول اداره اطلاعات زندانیان امنیتی بیانیه ۱۴ در مشهد راه اندازی کرده اند در جواب نامه ۵ مرداد من در شبکه های مجازی نوشته اند صدیقه مالکی فرد حدود ۶۰ بار با همسرش آقای سیدهاشم خواستار ملاقات داشته….
۱- همسرم اقای هاشم خواستار به چه جرمی در زندان شما ستمکاران اسیر است که من باید در زندان با ایشان ملاقات داشته باشم !؟ همسرم و دوستانش گفته اند آقای خامنه ای وضعیت کشور خیلی خراب است… اگر می توانید درست کنید، اگر نمی توانید محترمانه حکومت را به مردم واگذار کنید … که این گفته طبق اصل ۲۷ قانون اساسی نه تنها جرم نیست بلکه وظیفه و امر به معروف است…
۲- همسرم از تمام رذایلی که گریبانگیر خیلی از شما دولتمردان است بدور است. بزرگترین مزیتی که بر همه شما دارد صداقت درستی، آزادیخواهی و تمام صفات نیک و اندیشه برتر و پیش بینی وضع مملکت است که سالهاست هشدار می دهد ولی متاسفانه گوش شنوایی نیست ولی زندان های طویل المدت به درازای ظلمی که براین عزیزان رفته و قل و زنجیر هست.
۳_ آقای هاشم خواستار از ۲۰ مرداد ۱۳۹۸ تا امروز ۱۰۹۹ روز شده که در دست شما از خدا بی خبران اسیر است ۱۸۵ روز در زندان انفرادی اطلاعات بوده و بقیه تا امروز در زندان وکیل آباد مشهد که به تعبیر خود زندانیان زندان وکیل آباد جهنم روی زمین است بدون یک روز مرخصی در مورد ملاقات، من گفته ام در محیط زندان ۲بار من و فرزندانم با همسرم ملاقات حضوری داشتیم و از ملاقات کابینی اصلا صحبت نکردم. اولین ملاقات حضوری اواخر بهمن ۹۸ و دومی تیر۱۴۰۱ و ۵۶ نوبت ملاقات کابینی طبق لیستی از ملاقاتی که شما در کانال تلگرام گذاشتید .ملاقات کابینی هفته ای یک روز است که باید تا امروز حدود ۱۵۷ ملاقات کابینی می داشتیم ملاقات حضوری را که اصلا ما در این مدت متوجه نشدیم که هرچند روز باید ملاقات حضوری داشته باشیم چون کسی جواب درستی به ما نمی دهد. طبق گفته خانواده زندانیان غیر سیاسی هر ماه یاهر۴۰ روز باید یک ملاقات داشته باشیم که می شود حدود۲۸ تا ۳۶روز، و درمجموع باید ۱۸۵ تا ۱۹۳ روز ملاقات می داشتیم که شما ۵۸ ملاقات به ما دادید.
۴- هر زندانی به محض ورود به زندان یک کارت تلفن باید داشته باشد که شما این حق را از عزیزان ما دریغ کردید و پول کارت تلفن را از آنها می گیرید و کارت را در دست خود نگه می دارید و هر زمان دو مامور کنترل تلفن باشند (یک نفر روبروی زندانی می نشیند و نقطه به نقطه تلفن زندانی را کنترل می کند و یکنفر صحبتهای اعضای خانواده زندانی را)، علاوه بر اینکه قبل از تلفن زندانی را توجیه می کنید که چه بگوید و چه نگوید، و بارها تلفن را قطع می کنید که عزیزان ما تا چند روز عطای تلفن زدن را به لقای شما می بخشند و سهم هر خانواده ۲تا۳ دقیقه می شود (سهم هر ۳نفر از یک خانواده) هرچند همین مقدار وقت هم زیاد است چون وقتی می بینم کنترل تلفن دست شماست حرف زدن هم یادمان می رود ایکاش طوری کنترل می کردید که ما متوجه نمی شدیم.
صدیقه مالکی فرد۲۳ مرداد۱۴۰۱
