این روزها صحبت از جانشینی مجتبی خامنه ای به جای پدر است و گروهی خامنه ای را شماتت می کنند که میخواهد برای خویش جانشین انتخاب کند و این بازگشت به سلطنت است.
اول اینکه بازگشت به سلطنت نیست چون ولی فقیه بر اساس قانون اساسی جمهوری اسلامی اختیاراتی بیش از شاه دارد و قوای کشور نیز ناشی از مردم نیست و هیچ نیروی مذهبی نیز مانند دوران شاهان در اداره کشور با وی سهیم نیست و نمی تواند وی را به چالش بکشد.
اینکه اقای خامنه ای تا کنون با هیچ ژورنالیستی مصاجبه نکرده است به این جهت است که باور دارد نماینده خدای قدیر و قادر و علیم است پاسخگوی وی دران دنیا و نه مردم ایران، مگر خدا در هیچ یک از کتبش به کسی پاسخ داده چرا یکی سیر است یکی گرسنه؟ یکی سیاه است یکی سفید؟ یکی زشت است یکی زیبا ؟
با اینکه برای ایشان مقدور است جانشین انتخاب کند، به گمان من چنین نخواهد کرد و به جای دست و پای بدنامی بای خویش، برنامه ها را چنان ردیف خواهد کرد که خبرگان و نظامیان انکه را او می خواهد و به احتمال بسیار فرزندش را به جایش انتخاب کنند.
دوم ،این انتخاب از انتخاب رئیسی با آن تحصیلات حوزوی و سوابق و دانش اندک کلاسیک دشوار تر نیست، اگر بشود رئیسی را رئیس جمهور کرد می شود مجتبی خامنه ای را نیز ولی مطلقه باورمندان به این قانون اساسی و مردمان تحقیر شده و گرسنه و گرفتار معیشت و صدقه بگیر دولت کرد و با انها نیز که اعتراض کنند به شیوه ابان ۹۸ رفتار حواهد شد.
در این بین انچه موجب تعجب است بی تابی گروهی است که خود با نقل قولی از ایت الله خمینی رهبری خامنه ای را پذیرفتند و سیل تبریکات صمیمانه را به طرق مختلف ارسال کردند.
کانال خاطرات و روزنوشت ها
