این روزها تمام ایرانیان بهت زده به فاجعه جدیدی خیره شده اند و نفس ها تا همین چند ساعت پیش در سینه حبس شده بود و از خود میپرسیدیم آیا مهسا بیدار خواهد شد؟ اما او رفت و به تاریخ پیوست.
او رفت و این پرسش را برای ما گذاشت که آیا هنوز به خود اجازه می دهیم که از خود سوال کنیم « نه به حجاب اجباری الویت است ؟»
مهسا مانند بسیاری دیگر از زنان و مردان ایران زمین در مقابل حکومتی که ساختارهای سرکوب بسیار سازمان یافته ایی دارد، ایستاد و آن را به چالش کشید. این مقاومت در این چند دهه بینظیر بوده است و زنان در آن نقش برجسته ایی داشته اند.
سیستم سرکوب ج ا از یک طرف مخالفین خود را بیرحمانه با شکنجه ، زندان، اعدام و ترور مورد خطاب قرار می دهد و سعی در حذف آنان می کند و یا با نهادینه کردن تبعیض در جامعه، گروه های مختلف اجتماعی و اقوام را در برابر هم قرار می دهد و بدین وسیله با بوجود آوردن فضا و فرهنگ خودی و غیر خودی دست به سرکوب غیر مستقیم میزند.
اما برای یک سرکوب عمومی و ایجاد رعب و وحشت در خیابانها، دستاویز حجاب از همان آغاز وسیله خوبی برای ج ا بود و در سیستم سرکوب اش جای مهمی را اشغال کرد. در دهه شصت برای اجباری کردن حجاب، سرکوبگران، خیابان ها را اشغال کردند و شهروندان را به این بهانه مورد تعرض قرار دادند تا هر اعتراضی در نطفه خفه شده و ج ا به ثبات نسبی سیاسی دست پیدا کند.
دستاویز حجاب، دستاویزی بسیار جذاب بود : از یک طرف ریشه در شریعت و مذهب، از طرف دیگر ریشه در فرهنگ مرد سالار و این باور که مردان مالک تن زن هستند، داشت، و ج ا با استفاده از این دو اهرم و با کشاندن آن به عرصه سیاسی، تن زن را قلمرو ثبات سیاسی خود کرد.
در این چند دهه ،حجاب اجباری و سرکوب پر خشونتی که اعتراض مسالمت آمیز به آن، می تواند در پی داشته باشد تنها باعث تعرض به زنان نشده بلکه برادران، پدران و همسران مارا نیز بطور مستمر درگیر آن کرده است و به جرات میتوان گفت که این سرکوب تمام شهروندان و حقوق شهروندی را در سایه مخوف خود قرار داده است.
حجاب اجباری ابزار سرکوب شهروندان بی سلاح است که از دهه شصت تاکنون هر بار که نظام ج ا احساس خطر و بی ثباتی سیاسی و اجتماعی میکند، هر بار که جامعه را آبستن اعتراضات میبیند با هراس این حربه و وسیله را مورد استفاده قرار می دهد.
این چنین با تسخیر خیابان به دست سرکوب گرانش شهروندان معمولی را بی دلیل مورد تعرض و ضرب و شتم قرار می دهد و حتی آنها را به قتل میرساند تا که ترس و ارعاب عمومی همه گیر شود و خیابانی که باید به تصاحب مردم معترض درآید، در خوف و ارعاب خالی بماند. در واقع سرکوب بر گرد حجاب اجباری نقش بازدارنده برای جنبش های اعتراضی را هدف خود قرار می دهد.
