آنچه امروز (۳ آبان) در دانشگاه بهشتی اتفاق افتاد همان مفهوم والایی بود که نه از اساتید خفتهی خود، که از کف جامعه آموخته بودیم؛ ما تمام و کمال فعل «توانستن» را صرف کردیم.
حدود ساعت ۱۲ ظهر جمعیت زیادی از دانشجویان در مقابل سلف مرکزی برادران جمع شدند تا از ابتداییترین حق انسانی خود یعنی صرف غذا بدون تفکیک جنسیتی دفاع کنند. اما حراست دانشگاه با تمام پرسنلش به همراه بسیج و لباس شخصیهای حاضر در دانشگاه در مقابل سلف به خط شدند تا با مشت و لگد از ورود دانشجویان معترض جلوگیری کنند. جمعیت با رمز «اتحاد» و شعار «بیشرف، بیشرف» دیوار سرکوب را شکستند و غالب جمعیت بدون هیچ تفکیک جنسیتی وارد سلف شدند.
در همین بین که فریاد ممتد «آزادی، آزادی» به گوش میرسید، اینبار بسیجیها و لباس شخصیها با آخرین حیلهی همیشگی خود یعنی کشاندن اعتراض مسالمت آمیز به خشونت و درگیری، دست به فحاشی زدند و با سینی غذا و شیشه خرده و هر آنچه از دستشان برمیآمد، وحشیانه به دانشجویان معترض حمله کردند که منجر به مجروحیت برخی از دانشجوها شد. همچنین در این بین یکی از اوباش-دانشجو های حاضر به نام مهدی بشر (ورودی ۱۴۰۰ علوم سیاسی) با ضرب و شتم یک دانشجوی دختر موجب انتقال وی به بیمارستان شد و سپس برای بقیهی دانشجوهای معترض چاقوکشی کرد تا هر چه بیشتر بر ملا کنندهی ذات سرکوبگر بسیج دانشجویی باشد. آنها نمیدانستند صدایی که از حقخواهی بلند میشود هیچگاه خاموش نخواهد شد.
در ادامه بعد از یک ساعت مقاومت از جانب دانشجویان معترض، در حدود ساعت ۱۳ دیوار سرکوب به طور کامل شکسته شد و دانشجویانِ داخل سلف در همراهی با دوستانشان در بیرون از سلف، تونل انسانی تشکیل دادند تا آنها نیز به سلف وارد شوند.
آنچه گذشت نه تنها پایانی برای اعتراضمان نبود بلکه شروعی بود در انتظار صبح آزادی!آزادی از جنس مردم و برای مردم! اینبار دانشجویان در مکانی که از زیر سلطهی خصم بیرون کشیده بودند تمام قد ایستادند و برای آزادی کل جامعه شعار سر دادند!
در انتها، دانشجویان با سر دادن شعار «فکر نکنید امروزه، قرارمون هر روزه» یک بار دیگر این را به تمامی نیروهای سرکوب گوشزد کردند که دانشگاه زنده است و از رد خونی که بر خیابان حک شده نخواهند گذشت!
از جمله شعار های این تجمع:
«زن، زندگی، آزادی»
«مرگ بر دیکتاتور»
«مرگ بر ستمگر، چه شاه باشه چه رهبر»
«توپ، تانک، مسلسل دیگر اثر ندارد؛ به مادرم بگویید دیگر دختر ندارد»
«جمهوری اسلامی، قاتل هر ایرانی»
«نه رو سری نه تو سری، عدالت و برابری»
« هر یه نفر کشته شه، هزار نفر پشت شه»
شورای صنفی دانشجویان کشور
