دو دنیا! دو نگاه! قادر به شناختن یکدیگرنیستند!
چهار ماه قبل در مقاله ای تحت عنوان چرا نمی توانیم ویا نمی خواهیم واقعیت ها را بپذیریم؟
نوشتم ” چرا بخش زیادی از اپوزیسیون خارج از کشور در تمامی این چهل سال قادر نشد قدمی در جهت حداقل یک اتحاد موردی در مبارزه با جمهوری اسلامی بر دارد؟ چرا قادر نیست تغیرات سنی ،تغیر نسل ،تغیر در شیوه نگاه کردن به جهان معاصر ،تغیر در شیوه زندگی از رابطه بین دختر و پسر گرفته ،تا نوع پوشش ،ذائقه غذایی، سرگرمی، فانتزی های نسل جدیدی که ما نمی شناسیم ،تغیر در تفکر و نهایت تغیر در شیوه مبارزه و قضاوت این نسل را درک کند؟
چرا نمی تواند؟ چرا قادر نیست؟ از محدوده فکری خود که لایه ضخیمی از پیشداوری، باور های ایدئولوژیک، گروهی بدور آن پیچیده شده عبور کند؟ پرده پندار بر درد! عریان و تمام قد در برابر واقعیت بایستد. قبول کند آن چه را که جدا از تفکر و پیشداوری او در خارج از ذهن او جریان دارد.
ببیند نسلی که تجربه تلخ صد ها ضایعه و زخم اجتماعی خورده از حکومت برتن دارد. زخم اعتیاد،سرگردانی ،بیکاری ،مشکلات جنسی،بی چشم اندازی ،خشونت ، ناامیدی،تحقیر! نسلی که تنها دریچه مطمئن گشوده شده بر او دنیای مجازی انترنت است که او را بجهان خارج و رویاهایش متصل می سازد.
دنیای وسیع، غیرقابل کنترل، آزاد و آرامبخش مجازی!که امکان به رویاها،قرینه سازی ها و گشت و گذار بی واهمه در تمامی عرصه و نهایت شکل دادن به یک جامعه ایده آل را برای او فراهم می سازد .دنیای جدید و پویا در تقابل با دنیای سنتی محدود شده در زمانی ماضی. کم بضاعت و عقب مانده.
دو دنیا! دو نگاه! که قادر به شناختن یک دیگر نیستند! دنیای فکری خامنه ای متوهم تکیه داده بر منابع عظیم مالی ، قدرت نظامی و امنیتی که مسائل اجتماعی و خواست های نسل جدید را توطئه غرب و تحمیل نوع زندگی غربی به جوانان می داند و راه مقابله با اعتراضات آن ها را در بازگشت به بگیر ببند ها و قتل عام های سال های دهه شصت.به محدود کردن دامنه انترنت .سرکوب شبکه های اجتماعی و گسترش دامنه تبلیغات امر به معروف ونهی از منکر ” ایران گلوبال22020701
حال چهار ماه از نوشتن این مقاله می گذرد. مقاله ای که به مذاق بخشی از اپوزیسیون و زعمای قوم که سیاست را جدا از احساس ارزیابی می کنند و برخی دوستان قدیمی خوش نیامد. طبق معمول آن را در جهت فراخوان آقای رضا پهلوی جهت یک اتحاد ملی ارزیابی کردند. دنیای خاکستری و منطقی ایشان مانع از دیدن احساسی فعل انفعالات اجتماعی گردید.
زمان گذشت. در چهل روز گذشته همان نسل جدید به اصطلاح نسل “زد”! برای رسیدن به رویا های خود با قدرتی کوبنده پای در میدان نهاده است. جان بر کف گرفته با زیبا ترین شعار ممکن”زن، زندگی، آزادی” شعاری که هر گز از ذهن عدالت خواه ما عبور نمی کرد !جانبازی می کند!
میدانی به وسعت ایران گشوده است. بازیگران اصلی این میدان .مانند نسل ما نسل آنکادره شده ایدئولوژیک نیستند. همه از یک مل چشیده و جهانشان جهان مشترک مجازی منطبق بر سیمای جهان معاصر است. فارغ از مشکلات طبقاتی ما، فارغ از تعلقات قومی، قبیله ای،نژادی،جنسیتی،حزبی،سازمانی قید بند های سنتی.
درکی معاصر از جهان و نگاه به آینده.از همین روست که می توانند زیر شعار”زن،زندگی،آزادی” جمع شوند و مشکلی با جلودار بودن زنان نداشته باشند. این جوانان در صحنه نیاز به حمایت جهانی، حمایت میدانی، تجربه مدیریتی برای شکل دهی به روند آتی مبارزه دارند. نیاز به هم پیوندی و ایجاد یک فرماندهی مبتنی بر نیاز های جنبش و آینده آن. مبتی بر مرکزیت اعتماد بر انگیز عمومی. مبتنی بر خواستی ملی که منافع ملی فراتر از هر گونه نگاه طبقاتی، اتنیکی، گروهی،سازمانی،حزبی و فردی باشد!
اکثریت نیروهای آگاه سلبریتی، چهره های مردمی، ورزشکاران نامی به حمایت از این خیزش منتهی به انقلاب بر خاسته اند. آقای رضا پهلوی برای این که جای هیچ اما واگری برای کسانی که با پیش کشیدن مسئله سلطنت مانع از هموار شدن چنین اتحادی می شوند! نماند.صراحتا اعلام کرد فردی است آزاد در خدمت وطن با سیمای جمهوری خواهی .
مردی پاک باخته بنام حامد اسماعیلیون، هنرمند، تحصیل کرده، مدافع حقوق بشر که تمامی عشق وزندگی خود در جریان سقوط دادن عمدی هواپیمای اوکراینی از دست داده .با اراده ای قابل تحسین علم داد خواهی و مبارزه با جمهوری اسلامی بر افراشته، در مقیاس جهانی تاثیر نهاده !قادر به سازمان دهی عظیم همایش ایرانیان خارج از کشور وهم نوائی ویک دلی آن ها در حمایت از جنبش داخل کشور گردیده است.کاری بزرگ که باید ارج نهاد و حمایت کرد.
حال آیا من حق دارم بعنوان کسی که سالهاست بر این وفاق ملی بر این اتحاد عملی پا فشاری می کنم .امروز در حساس ترین شرایط تاریخی این سرزمین از بقیه اپوزیسیون جمهوری اسلامی بپرسم با آن همه تحلیل های طبقاتی ،سیاسی،اجتماعی نتوانستید! حتی دریچه کوچکی به درون این نسل و رویا های او بزنید.
چگونگی تلنبار شدن خشم، کینه، تنفر، خواست و اگرهای! آنها نسبت به جمهوری اسلامی را درون آنها ببینید. تا حداقل آمادگی و برنامه ریزی مشخص برای چنین روزی را داشته باشید.
(اگرهایی که شروین حاجی پور دید. جمع آوری کرد،ترانه ساخت که به سرود یک نسل بدل گردید.)
می گویید همه غافلگیر شدند! قبول برای امروز چه می گویید؟ در رابطه مشخص با نیاز امروز چه می کنید؟
از چهل روز مبارزه خونین و آموزنده این نسل ! از چهل روز راهپیمایی بی امان صد ها هزار ایرانی در خارج از کشور! از برخورد حکومت و چشم انداز آتی چه پیش رو چه برداشت و تحلیل مشخص عملی دارید؟ جواب مشخصتان چیست؟
جوابی که امروز باید داده شود؟
ادامه دارد
ابوالفضل محققی
