عمامه را به عنوان نماد حکومت می پرانند
بعد از اوج گیری شیطنت زیبای جوان ها و پراندن عمامه ها، برخی از کاسه های داغ تر از آش، از جمله احمد زیدآبادی به سخن در آمدند که فلان روحانی پیری که با پای پیاده به مسجد می رود و معلوم نیست ربطی هم به حکومت داشته باشد، چرا باید مورد اهانت قرار بگیرد؟ در پاسخ، اولا- به عنوان یک جمله معترضه، باید یادآور شوم که مگر چه اتفاقی افتاده؟ سر که به هوا نرفت! عمامه ای به نشانه اعتراض برای لحظاتی سرنگون شد! و در ثانی، آقای زید آبادی که از مدت ها پیش چشم چپش را بسته، خوب است توجه کند که این اقدام مدنی و اعتراضی در متن جان باختن حداقل ۳۵۰ انسان به دست حکومت روحانیون و نظام ولایت فقیه در جنبش مهسا، صورت می گیرد و دلایل بسیار نیرومندی هم آنرا پشتیبانی می کنند. آمار، این دلایل را به گویاترین وجهی بیان می کنند:
طبق آمار های سال ۹۵ ، در ایران به ازای هر هزار نفر یک پزشک، به ازای هر ۱۶۰۰ نفر یک وکیل و به ازای هر فقط ۲۰۰ نفر یک آخوند وجود دارد که به خرج ملت ارتزاق می کند و شغلش فاتحه خوانی، ختم قران و اقامه نماز است! تعداد مساجد اهل سنت و ملاها ی سنی مذهب نسبت به قبل از انقلاب ده برابر شده و تعداد روحانیون و طلبه های شیعه مرز نیم میلیون نفر را پشت سر گذاشته است!
خب، اقای زیدآبادی! آیا انتظار دارید که مالیات دهنده ایرانی بر روی عمامه این حضرات گل بکارد؟ این ها اگر متکی به این حکومت دینی نبودند، چگونه مثل قارچ رشد کردند و حالا هم که بیش از ۵ میلیون جوان بیکار داریم، حضرات با استفاده از رانت دولتی اصلا نمی دانند که بیکاری چند نقطه دارد و برای تسخیر آموزش و پرورش، بانک ها و هر پست نان و اب داری هم، خیز برداشته اند! !؟
گیرم که این یا آن روحانی وابسته و نان خور حکومت نباشد، چنین آدمی منطقا باید با حکومت فاصله داشته باشد و از اینکه جوان ها، این عمامه را به عنوان نماد حکومت می پرانند، نه آزرده خاطر، که دلشاد شود!
واقعیت این است که این دوستانی که برای فلان روحانی دون پایه شهرستانی ، سینه به تنور می چسپانند، یا ریگی به کفش دارند و تجاهل عارف می کنند و یا در عمامه پرانی چیزی وجود دارد که به آنها هم برمی خورد!
فیسبوک نویسنده
