هر گونه وعده فروشی درباره رفتن قریب الوقوع جمهوری اسلامی علیه جنبش زن زندگی و آزادی است.” زمانبر بودن، صبر و استقامت” سه عنصری هستند که از همان ابتدای جنبش تاکید داشتم. به همان اندازه که جامعه ایران از منظر کنشگری شهروندان قوی شده شکست ساختار دولت نفتی با قدرت سرکوب بالا هم دشوار است. جمهوری اسلامی با توزیع رانت و پول از بخشی از شهروندان، شهروندزدایی کرده. به این معنا که به جای شهروند نقاد، مستقل و شکاک، بخشی از جامعه را مطیع بار آورده و آنها را ابزار سرکوب کرده. در نتیجه با ساختاری مواجه هستیم که چندان به فشارهای بین المللی برای عقب نشینی توجه نمیکند، با وجود خشونت گسترده هنوز ظرفیت کاملش را استفاده نکرده، از گفتمان ایرانِ شهروند مدار وحشت دارد و در حذف تعارف ندارد.
برای همین نگاههای کوته بینانه که میگویند در فلان کشور دنبال مکان اختفا هستند بهشت فروشی میکنند که به نوعی سراب است. ارزیابی من بعد از سه ماه این است به رغم سرکوب، این جنبش توانست به حیات خود ادامه دهد. در حال تغییر آرایش بندی سیاسی در ایران است، قدرت هنر مردمی را به نمایش گذاشت، گفتمان شهروندان راوی کنشگر شکل گرفته و سودای بازپس گیری ایران به معنای اعاده حقوق شهروندی ایرانیان را دارد.
این جنبش جامعه را تکان داده و حامل شکل های نوینی از کنشگری در ایران شده. این جنبش از آسمان به زمین نیامده، محصول تکامل جنبش های قبلی و به روز شده با نگاه جدید است.
این جنبش برای موفقیت نیازمند ترسیم بازه های بلند مدت است. چون زمان پیروزی طول خواهد کشید و وعده فروشی، یاس آفرین است. جنبشها معمولا پیشروی و عقب نشینی، شکل های متعدد کنشگری دارند برای همین هر آنکه گفت تمام شده را باور نکنید. مسیر بسیار دشوار است اما چشم اندازهای امیدبخش آن کم نیستند. جنبش ها برای تداوم و بقا نیازمند نقد درونی، بازنگری مداوم و جذب نیروهای جدید و ترمیم زخمها هستند.
جنبش زن زندگی و آزادی در نقطه تغییر و تکامل است. آرایش بندی های سیاسی جدیدی در حال ظهورند. برای این جنبش نسخه صبر و استقامت بپیچید نه یاس و شتاب و سراب. هر کس گفت اکنون زمان، زمان اسلحه است به دوراندیشی یا نیتش شک کنید، هر کس گفت خسته شدیم فایده ندارد را سایلنت کنید، بازی هنوز ادامه دارد.
در این سه ماه دستاورد کم نداشتیم. جامعه معترض به حاکمیت توتالیتر ضرب شست نشان داد، شهروندان بیشتری درگیر اعتراض شده اند،امکان خلق جهان متفاوت ایجاد شده، اعتماد به نفس مردم در برابر دیکتاتوری افزایش یافته، ابتکارهای شهروندی در حال افزایش اند، گونه های متفاوت نافرمانی را دیدیم. ما وسط بازی هستیم، تا سوت پایان وقت زیادی باقی مانده.
کانال نویسنده
