شعار “زن ،زندگی ،آزادی ” امروز دیگر تنها یک شعار در سه کلمه نیست. درون این شعار قهرمانی و جنبش عظیم یک نسل، یک ملت قرار گرفته است .نسلی که با قربانی دادن بسیار جان های عزیز، از این شعار زیبای زندگی ساز، پرچمی بر افراشته که نماد زندگی در برابر مرگ! آزادگی در برابر تسلیم است.
پرچمی که نام زن بعنوان معنی دهنده هر دو کلمه، زندگی و آزادی بر پیشانی آن می درخشد. شعاری که امروز در سرتاسر جهان می گردد،همدلی ،هم گامی و اتحاد اکثریت ایرانیان رادر داخل و در خارج فراهم می سازد .
شعاری محوری در مبارزه با جمهوری اسلامی برای پایان بخشیدن به چهل واندی سال سرکوب، ویران گری و استبداد فردی. استبداد حاکمی غدار،بی مایه ،لجوج وخود شیفته. حاکمی که خود را فراتر از قانون می داند ودر برابر هیچکس جوابگو نیست. مستبدی که با تصمیم گیری های نادرست خود در عرصه داخلی وخارجی کشور را در معرض تجزیه و ویرانی کامل قرار داده است.
در چنین شرایطی میزان پایبندی احزاب ،گروه ها،سازمان های سیاسی وافراد به مصالح مردم،به مصالح کشور .تنها از طریق یک اتحاد گسترده، در یک میثاق ملی برای رودر روئی وپائین کشیدن این نظام و حاکم مستبد از اریکه قدرت معنا می یابد .
” ایران و ایرانیان نیازمند و مهیای تحولی بنیادیناند، که خطوط اصلیاش را جنبش پاک «زن، زندگی، آزادی» ترسیم میکند. این سه کلمه بذرهای آینده روشناند؛ آیندهای پیراسته از ظلم و فقر و تحقیر و تبعیض. اینها سه واژهاند که با خود تاریخی از تکاپو و تفکر و مبارزه و آرزو حمل میکنند؛ و در میانشان «زن» از همه امیدبخشتر است.. “از بیانیه آقای میرحسین موسوی که در ادامه “با تاکید بر حق نسل جدید به تجدید نظر درشالوده قانون اساسی هم چون نسل سال ۵۷ .”حق آن ها می داند که دست به “تجدیدنظرهای اساسی بزنند.جهت حفظ امنیت عمومی و پیشگیری از خشونت خواستار تغییر نظم موجود یا تدوین میثاقی اساساً تازه شوند؛ میثاقی که پیشنویس آن از سوی نمایندگان منتخب مردم، از هر قومیتی و با هر گرایش سیاسی و عقیدتی تهیه شود و در یک همهپرسی آزاد به تأیید ملت برسد.” ایشان خواهان مشارکت تمام نیرو ها، شخصیتهای آزادیخواه، مدافع استقلال و یکپارچگی سرزمینی، خشونتپرهیز و توسعهگرا در این جنبش همگانی می باشند.
در این چند روز پیرامون این بیانیه شجاعانه وبه نوعی ساختار شکن بسیار گفته و نوشته شده .آنچه از نظر من مهم است! حرکت ایشان از مسیر منافع مردم، روح مشارکت طلبی ،عدم خود محوری ،اعتقاد به نیرو و اقتدار ملت و عنصر نو آوریست . همان عنصر تعین کننده که آقای موسوی را قدم به قدم بسوی نو شدن که لازمه آن نگاه انتقادی بر گذشته و فاصله گرفتن عملی از عنصر باز دارنده قدیمی است می کشاند. ایشان را همگام با نیاز زمانه و نسل جدید به جستجوی طفل گمشده ای بنام شادی و پذیرفتن شعار زن ،زندگی ، آزادی وا می دارد.
برای من که پیوسته در راستای وصل کردن ،نزدیک نمودن احزاب ،جریان ها و افراد از طریق یافتن وجوه مشترک در امر مبارزه با جمهوری اسلامی و استبداد حاکم بوده ام . (برعکس کسانی که آگاهانه تلاش می کنند. پیام این بیانیه را که خواهان مشارکت تمام نیرو های داخل و خارج در امر مبارزه بوده و امر رهبری را بر عهده آینده نهاده است. لوث نموده و نقش نیروی بسیار موثر خارج از کشور و افراد مطرح و تاثیر گذار آن را نا دیده بگیرند .یا افرادی که ذره بین بدست گرفته بجای دیدن ده ها عنصر مثبت و پروسه حرکت نقادانه و هر دم نو شونده آقای موسوی که یاری رسان جنبش انقلابی پیش روست.روی نکاتی که برخی مبتنی بر پیشداوری و برخی برداشت های شخصی که نوعی بد بینی و نگاه از بالا در آن موج میزند زون کرده و این حرکت مثبت در جهت یک اتحاد فراگیر را نادیده می گیرند.) اعتقاد دارم !بایستی از روح حاکم بر این بیانیه که پای بندی به منافع مردم ،پای بندی به حقیقت را فراتر از اعتقاد قبلی خود دانسته و خواهان مشارکت تمام نیرو ها برای مبارزه مشترک گردیده است!استقبال کرد .باید تلاش نمود با تکیه بر عناصر مثبت این بیانیه ! راه های هر چه بیشتری برای شکل دادن به اتحادی گسترده بین آحاد ملت چه در خارج و چه در داخل یافت .
طفل گمشده شادی را به خانه اش که یک سوی آن خلیج فارس و دیگر سویش خزر می باشد باز گرداند. در روز بازگشت ظفرمندانه او در چهار سوی ایران زمین دست در دست هم پای بر زمین کوبید و شادی کرد.من به چنین روزی ایمان دارم .می دانم که سرانجام “باغ شود سبز و شاخ گل به بر آید.”
ابوالفضل محققی
