با سلام به دوستان، همکاران، بازنشستگان، از کار افتادگان و مستمری بگیران عزیز،
سالهاست که برای گرفتن حق و حقوق قانونی خود و دیگر بازنشستگان تلاش می کنم.درپی این روند در فروردین ۱۴۰۰ توسط سازمان اطلاعات سپاه پاسداران در منزل خود بازداشت شدم. در تمام مدت بازجویی نه از منافع خود بلکه از حق و حقوق پایمال شده ی تمامی بازنشستگان دفاع کردم، اما در نهایت به چهار سال زندان محکوم شدم.
در این سال ها با تغییر شرایط حاکم بر جامعه ، اعتراضات مردمی افزایش یافته و در پی آن شاهد افزایش بازداشت های بیشتری هستیم که همچنان بر تعداد زندانیان افزوده شده ومی شود.
در ۴۴ سال گذشته حاکمیت نه تنها نتوانسته زمینه های مفاسد اجتماعی(اعتیاد ، دزدی ، جنایت و..) را از بین ببرد بلکه با پیشبرد سیاستهای خود موجب افزایش قربانیان این مفاسد اجتماعی شده و تنها راه حل مبارزه با این معضل اجتماعی را دستگیری و زندانی کردن این قربانیان دانسته و میداند. در زندان ها به تعداد تخت های سه طبقه در سلول ها افزوده شده و حتی در سلول ها تعدادی از زندانیان کف خواب ویا در بعضی زندان ها در راهروهای سالن ها می خوابند. در زندان ها تیپ های جدید (هر تیپ شامل چندین سالن است) می سازند و سالن های متروکه را بازسازی می کنند.
کنترل و نگهداری این حجم زیاد زندانی(حتی با استفاده از قرص های آرام بخش و خواب آورهای قوی و شربت متادون …) معضلی برای حکومت شده است. زندانیان گاه با اعتصاب غذا و گاهی با مبارزات جمعی و سرپیچی از مقررات داخلی زندان ! عرصه را بر زندانبانان تنگ کرده و می کنند.با توجه به پایین بودن امکانات و تغذیه از نظر کمی و کیفی! زندانی مجبور است بخش زیادی از هزینه امکانات و تغذیه را خود تامین کند ولی با این وجود هزینه نگهداری و تامین امکانات اولیه زندانیان معضلی برای حاکمیت شده است.
اگر از این فشارهای سخت افزاری بگذریم ، حاکمیت از نظر نرم افزاری بیشتر تحت فشار است.
حاکمیت خوب می داند که با عدم پاسخگویی به خواسته های اقتصادی، اجتماعی و سیاسی جامعه! درآینده نه چندان دور شاهد اعتراضات گسترده با شدتی به مراتب بیشتر از جنبش “مهسا امینی” خواهد بود و از آنجا که راه حل را در سرکوب ، بازداشت و زندانی کردن معترضین می داند، پس باید فکری به حال زندان ها بکند. علاوه براینها “دستگیری و زندان” امروزه به مقولاتی تبدیل شده که تقریبا بیشتر مردم را درگیر کرده چرا که در هر خانواده و فامیلی حتما فردی دستگیر و یا در زندان می باشد و مردم از کنار چنین بی عدالتی ها وراه حل های قرون وسطایی نمی توانند به آسانی بگذرند. از طرف دیگر نباید فشارهای نهاد های بین المللی را از نظر دور داشت که همواره به مانند شمشیر داموکلس بالای سر حکومت قرار گرفته است.
این فشار های سخت افزاری و نرم افزاری، حاکمیت را بر آن داشته است که بسیاری از زندانیان را آزاد نماید از جمله بنده که پس از گذشت ۲ سال از محکومیت ۴ ساله آزاد شدم!!
از تک تک دوستان که در این مدت دو سال جویای حال بنده و همسرم بودید و حتی در تجمعات خود خواهان آزادی من شده اید ، کمال تشکر را دارم. آرزو میکنم هم چون گذشته بتوانیم در کنار یکدیگر از حق و حقوق قانونی و مغفول مانده خود دفاع و در جهت بدست آوردن آنها تلاش کنیم.
با احترام اسماعیل گرامی
پنجشنبــــــــە ۲۷ بهمن ماه ۱۴۰۱
